Studiuj werset

Księga Przysłów 14,19

„Źli kłaniają się przed dobrymi, a niegodziwi u bram sprawiedliwego."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„źli się kłaniają przed dobrymi, a niepobożni stoją u drzwi sprawiedliwego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Źli muszą się ukorzyć przed cennymi, niegodziwi u bram sprawiedliwych.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Będą leżeć źli przed dobrymi: a niezbożnicy u drzwi sprawiedliwych.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Kłaniaią się źli przed dobremi, a złosnicy stoią v drzwi sprawiedliwego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Źli pokłonią się przed dobrymi, a niegodziwi u bram sprawiedliwego.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The evil bow before the good; and the wicked at the gates of the righteous.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The evil bow before the good, and the wicked at the gates of the righteous.
WEB · World English Bible, 2020: The evil bow down before the good, and the wicked at the gates of the righteous.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Jacebunt mali ante bonos, et impii ante portas justorum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שַׁח֣וּ רָ֭עִים לִפְנֵ֣י טוֹבִ֑ים וּ֝רְשָׁעִ֗ים עַֽל־שַׁעֲרֵ֥י צַדִּֽיק׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὀλισθήσουσι κακοὶ ἔναντι ἀγαθῶν, καὶ ἀσεβεῖς θεραπεύσουσι θύρας δικαίων.

Porównaj cały rozdział Prz 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 42,6 →
„A Józef był rządcą tej ziemi i to on sprzedawał zboża całej ludności tej ziemi. A gdy przyszli bracia Józefa, pokłonili mu się twarzą do ziemi.”
Ml 4,3 →
„I podepczecie bezbożnych, gdyż będą prochem pod waszymi nogami w dniu, kiedy to uczynię, mówi Pan zastępów.”
Wj 8,8 →
„Potem faraon wezwał Mojżesza i Aarona i powiedział: Módlcie się do Pana, aby oddalił żaby ode mnie i od mojego ludu, a wypuszczę lud, aby złożył ofiarę Panu.”
Rdz 43,28 →
„A oni odpowiedzieli: Twój sługa, nasz ojciec, jest zdrowy, jeszcze żyje. I uklękli, i pokłonili mu się.”
Wj 9,27–28 →
„Faraon kazał więc wezwać Mojżesza i Aarona i powiedział do nich: Tym razem zgrzeszyłem. Pan jest sprawiedliwy, a ja i mój lud jesteśmy niegodziwi. Wstawcie się u Pana, aby ustały Boże grzmoty i grad, bo już dość. Wypuszczę was i nie będziecie tu dłużej mieszkać.”
Wj 11,8 →
„I przyjdą do mnie wszyscy twoi słudzy, i będą mi się kłaniać, mówiąc: Wyjdź ty i cały lud, który jest pod twoim przywództwem. Potem wyjdę. I wyszedł od faraona z wielkim gniewem.”
1Sm 2,36 →
„I stanie się tak, że ktokolwiek pozostanie w twoim domu, ten przyjdzie i pokłoni mu się za srebrną monetę i za kawałek chleba, mówiąc: Dopuść mnie, proszę, do jednego z urzędów kapłańskich, abym mógł jeść kawałek chleba.”
2Krl 3,12 →
„Jehoszafat powiedział: U niego jest słowo Pana. Poszli więc do niego – król Izraela, Jehoszafat i król Edomu.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

Iz 60,14 →
„Przyjdą też do ciebie w pokorze synowie tych, którzy cię trapili, i będą się kłaniać do twoich stóp wszyscy ci, którzy tobą wzgardzili. I nazwą cię Miastem Pana, Syjonem Świętego Izraela.”
Mi 7,9–10 →
„Zniosę gniew Pana, bo zgrzeszyłem przeciwko niemu, aż będzie bronił mojej sprawy i wykona dla mnie sąd. Wyprowadzi mnie na światło i ujrzę jego sprawiedliwość. Ujrzy to moja nieprzyjaciółka i wstyd okryje tę, która do mnie mówi: Gdzie jest Pan, twój Bóg?…”
Mi 7,16–17 →
„Ujrzą to narody i zawstydzą się całej swojej potęgi. Przyłożą rękę do ust, a ich uszy ogłuchną. Będą lizać proch jak wąż, wyjdą ze swoich nor jak zwierzęta pełzające do Pana, naszego Boga, ze strachem i będą się bać ciebie.”
Ps 49,14 →
„Jak owce będą złożeni w grobie, śmierć ich pożre; prawi będą nad nimi panować o poranku, ich postać zostanie zniszczona w grobie, gdy opuszczą swoje mieszkanie.”
Ap 3,9 →
„Oto dam ci ludzi z synagogi szatana, którzy mówią, że są Żydami, a nimi nie są, lecz kłamią. Oto sprawię, że przyjdą i pokłonią się przed twoimi nogami, i poznają, że ja ciebie umiłowałem.”
Est 7,7–8 →
„Wówczas król wstał w gniewie, opuścił ucztę i poszedł do ogrodu pałacowego. Haman zaś stał, aby błagać królową Esterę o życie, gdyż widział, że król postanowił jego zgubę. Potem król wrócił z ogrodu pałacowego do domu, gdzie się odbywała uczta, a Haman upadł na łoże, na którym siedziała Estera.…”
Prz 11,29 →
„Kto niepokoi swój dom, odziedziczy wiatr, a głupi będzie sługą mądrego.”
Dz 16,39 →
„Przyszli, przeprosili ich i wyprowadziwszy, prosili, aby opuścili miasto.”