Studiuj werset

Księga Ozeasza 6,4

„Cóż mam ci uczynić, Efraimie? Cóż mam ci uczynić, Judo? Wasza dobroć bowiem jest jak obłok poranny, jak rosa, która rano znika."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Cóż mam czynić z tobą, o Efraimie? cóż mam czynić z tobą, o Judo? gdyż miłosierdzie wasze jest jako obłok poranny a jako rosa rano przemijająca."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Co ci mam uczynić, Efraimie? Co tobie uczynić, Judo? Wasza miłość jest jak poranny obłok; jak rosa, co wcześnie przemija.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Co uczynię tobie, Ephraimie? co uczynię tobie, Judo? miłosierdzie wasze jako obłok poranny a jako rosa rano przemijająca.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y cożci vczynię o Efraimie: a co z tobą vczynię o Iuda: gdyż wasze miłosierdzie iest iako mgła porannieysza, a iako rosa rano przemiiaiąca:
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Co mam ci uczynić, Efraimie? Co mam ci uczynić, Judo? Przecież wasze miłosierdzie jest jak obłok poranny i jak rosa szybko znikająca.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ O Ephraim, what shall I do unto thee? O Judah, what shall I do unto thee? for your goodness is as a morning cloud, and as the early dew it goeth away.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: What shall I do with you, O Ephraim ? What shall I do with you, O Judah? For your loyalty is like a morning mist, like the early dew that vanishes.
WEB · World English Bible, 2020: “Ephraim, what shall I do to you? Judah, what shall I do to you? For your love is like a morning cloud, and like the dew that disappears early.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quid faciam tibi, Ephraim? quid faciam tibi, Juda? misericordia vestra quasi nubes matutina, et quasi ros mane pertransiens.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מָ֤ה אֶֽעֱשֶׂה־לְּךָ֙ אֶפְרַ֔יִם מָ֥ה אֶעֱשֶׂה־לְּךָ֖ יְהוּדָ֑ה וְחַסְדְּכֶם֙ כַּֽעֲנַן־בֹּ֔קֶר וְכַטַּ֖ל מַשְׁכִּ֥ים הֹלֵֽךְ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: τί σοι ποιήσω Ἐφραίμ; τί σοι ποιήσω Ἰούδα; τὸ δὲ ἔλεος ὑμῶν ὡς νεφέλη πρωϊνὴ καὶ ὡς δρόσος ὀρθρινὴ πορευομένη.

Porównaj cały rozdział Oz 6 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 78,34–37 →
„Gdy ich zabijał, szukali go; nawracali się i o świcie szukali Boga; Przypominali sobie, że Bóg jest ich skałą, że Bóg Najwyższy – ich Odkupicielem; Pochlebiali mu jednak swoimi ustami i okłamywali go swym językiem;…”
Oz 11,8 →
„Jakże mógłbym cię porzucić, Efraimie? Jakże mógłbym cię wydać, Izraelu? Jakże mógłbym cię równać z Admą i postąpić z tobą jak z Seboim? Moje serce odmieniło się we mnie, moja litość poruszyła się.”
Oz 13,3 →
„Dlatego staną się jak obłok poranny, jak przemijająca rosa poranna, jak plewy przez wicher porwane z klepiska i jak dym z komina.”
Ps 106,12–13 →
„Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę. Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady.”
Mt 13,21 →
„Nie ma jednak w sobie korzenia, lecz trwa do czasu. Gdy bowiem przychodzi ucisk albo prześladowanie z powodu słowa, zaraz się gorszy.”
Łk 13,7–9 →
„Wtedy powiedział do rolnika: Oto od trzech lat przychodzę, szukając owocu na tym drzewie figowym, lecz nie znajduję. Zetnij je, bo po co ziemię na darmo zajmuje? Lecz on mu odpowiedział: Panie, zostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię i obłożę nawozem.…”
2P 2,20–22 →
„Bo jeśli uciekli oni od plugastw świata przez poznanie Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, a potem znowu się w nie wikłają i zostają pokonani, to ich ostateczny stan jest gorszy niż pierwszy.…”
Łk 19,41–42 →
„A gdy się przybliżył i zobaczył miasto, zapłakał nad nim; Mówiąc: O gdybyś i ty poznało, przynajmniej w tym twoim dniu, co służy twemu pokojowi! Lecz teraz zakryte jest to przed twoimi oczami.”