Studiuj werset

Ewangelia Marka 10,48

„I wielu nakazywało mu milczeć. Lecz on tym głośniej wołał: Synu Dawida, zmiłuj się nade mną!"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I gromiło go wiele ich, aby milczał, ale on tem więcej wołał: Synu Dawida! zmiłuj się nade mną."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Więc gromili go liczni, aby zamilkł; ale on tym bardziej wołał: Synu Dawida, zlituj się nade mną!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I wiele ich groziło mu, aby milczał, a on daleko więcéj wołał: Synu Dawidów! zmiłuj się nademną.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y fukali nań wiele ich aby milczał, ale on tym więcey wołał, Synu Dawidow zmiłuy się nademną.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: —Cicho bądź!—krzyczeli na niego ludzie. On jednak tym głośniej wołał: —Potomku Dawida, zmiłuj się nade mną!
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I wielu napominało go surowo, aby milczał; a on tym bardziej wołał: Synu Dawida! Zmiłuj się nade mną!
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I wielu nakazywało mu aby milczał: lecz on tym głośniej wołał, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And many charged him that he should hold his peace: but he cried the more a great deal, Thou Son of David, have mercy on me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Many people admonished him to be silent, but he cried out all the louder, “Son of David, have mercy on me!”
WEB · World English Bible, 2020: Many rebuked him, that he should be quiet, but he cried out much more, “You son of David, have mercy on me!”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et comminabantur ei multi ut taceret. At ille multo magis clamabat: Fili David, miserere mei.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοί, ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, Υἱὲ Δαβίδ, ἐλέησόν με.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοὶ ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν· υἱὲ Δαυΐδ, ἐλέησόν με.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοὶ ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν, υἱὲ Δαυείδ, ἐλέησόν με.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ἐπετίμων αὐτῷ πολλοὶ ἵνα σιωπήσῃ· ὁ δὲ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν· Υἱὲ Δαυίδ, ἐλέησόν με.

Porównaj cały rozdział Mk 10 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (12)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 29,13 →
„Będziecie mnie szukać i znajdziecie mnie, gdy będziecie szukać całym swym sercem.”
Mk 7,26–29 →
„A kobieta ta była Greczynką, rodem z Syrofenicji, i prosiła go, aby wypędził demona z jej córki. Ale Jezus jej powiedział: Niech najpierw nasycą się dzieci, bo niedobrze jest brać chleb dzieci i rzucać szczeniętom.…”
Rdz 32,24–28 →
„Jakub zaś został sam. I walczył z nim pewien mężczyzna aż do wzejścia zorzy. A widząc, że nie może go pokonać, dotknął go w staw biodrowy i wytrącił biodro Jakubowi ze stawu, gdy się z nim mocował. I powiedział: Puść mnie, bo już wzeszła zorza. Odpowiedział: Nie puszczę cię, aż mi pobłogosławisz.…”
Ps 62,12 →
„I do ciebie, Panie, należy miłosierdzie, bo ty oddajesz każdemu według jego uczynków.”
Mt 15,23–28 →
„On jednak nie odpowiedział jej ani słowa. Wówczas jego uczniowie podeszli i prosili go: Odpraw ją, bo woła za nami. A on odpowiedział: Jestem posłany tylko do owiec zaginionych z domu Izraela. Lecz ona podeszła i oddała mu pokłon, mówiąc: Panie, pomóż mi!…”
Mt 19,13 →
„Wtedy przyniesiono mu dzieci, aby położył na nie ręce i pomodlił się, ale uczniowie ich gromili.”
Mt 20,31 →
„Tłum surowo nakazywał im milczeć, lecz oni tym bardziej wołali: Zmiłuj się nad nami, Panie, Synu Dawida!”
Mk 5,35 →
„A gdy jeszcze mówił, przyszli ludzie od przełożonego synagogi i powiedzieli: Twoja córka umarła. Czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?”

Pokaż pozostałe odsyłacze (4)

Łk 11,5–10 →
„I powiedział do nich: Któż z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby; Mój przyjaciel bowiem przyszedł do mnie z drogi, a nie mam mu co podać? A on z wewnątrz odpowie: Nie naprzykrzaj mi się.…”
Łk 18,1–8 →
„Opowiedział im też przypowieść o tym, że zawsze należy się modlić i nie ustawać; Mówiąc: W pewnym mieście był sędzia, który Boga się nie bał i z człowiekiem się nie liczył. Była też w tym mieście wdowa, która przychodziła do niego i mówiła: Pomścij moją krzywdę na moim przeciwniku.…”
Łk 18,39 →
„Lecz ci, którzy szli z przodu, gromili go, aby milczał. On jednak jeszcze głośniej wołał: Synu Dawida, zmiłuj się nade mną!”
Hbr 5,7 →
„On za dni swego ciała zanosił z głośnym wołaniem i ze łzami modlitwy i usilne prośby do tego, który mógł go wybawić od śmierci, i został wysłuchany z powodu swojej bogobojności.”