Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 17,16

„I upadł na twarz do jego nóg, dziękując mu. A był to Samarytanin."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I padł na oblicze swoje u nóg jego, dziękując mu; a ten był Samarytanin."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I przy jego nogach padł na oblicze oraz mu dziękował; a był on Samarytaninem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I padł na oblicze u nóg jego, dziękując, a ten był Samarytan.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y padł na oblicze swe v nog iego, czyniąc iemu dzięki, a tenże był Samarytan.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Rzucił się Mu do stóp i gorąco dziękował za uzdrowienie. A był to człowiek z pogardzanej przez wszystkich Samarii.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I padł na twarz u Jego stóp, dziękując Mu; a był on Samarytaninem.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I upadł na twarz do jego stóp, oddając mu podziękowanie: a był on Samarytaninem.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And fell down on his face at his feet, giving him thanks: and he was a Samaritan.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He fell facedown at Jesus’ feet in thanksgiving to Him—and he was a Samaritan.
WEB · World English Bible, 2020: He fell on his face at Jesus’ feet, giving him thanks; and he was a Samaritan.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et cecidit in faciem ante pedes ejus, gratias agens: et hic erat Samaritanus.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρίτης.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρίτης.

Porównaj cały rozdział Łk 17 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (12)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Dz 8,5–25 →
„Filip przybył do miasta Samarii i głosił im Chrystusa. A lud jednomyślnie przyjmował to, co mówił Filip, gdy go słyszeli i widzieli cuda, które czynił. Duchy nieczyste bowiem wychodziły z donośnym krzykiem z wielu, którzy je mieli. Wielu też sparaliżowanych i ułomnych zostało uzdrowionych.…”
Mt 10,5 →
„Tych dwunastu posłał Jezus i nakazał im: Nie wchodźcie na drogę pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta Samarytan.”
Ap 19,10 →
„I upadłem mu do nóg, aby oddać mu pokłon, lecz powiedział mi: Nie rób tego, bo jestem sługą razem z tobą i twoimi braćmi, którzy mają świadectwo Jezusa. Bogu oddaj pokłon, bowiem świadectwem Jezusa jest duch proroctwa.”
Łk 9,52–56 →
„I wysłał przed sobą posłańców. Poszli więc i weszli do wioski Samarytan, aby przygotować dla niego miejsce. Lecz nie przyjęto go, ponieważ zmierzał do Jerozolimy. A jego uczniowie Jakub i Jan, widząc to, powiedzieli: Panie, czy chcesz, żebyśmy rozkazali, aby ogień zstąpił z nieba i pochłonął ich…”
Łk 10,32–35 →
„Podobnie i Lewita, gdy dotarł na to miejsce, podszedł, zobaczył go i ominął. Lecz pewien Samarytanin, będąc w podróży, zbliżył się do niego. A gdy go zobaczył, ulitował się nad nim.…”
Ap 19,4–5 →
„I upadło dwudziestu czterech starszych i cztery stworzenia, i oddali pokłon Bogu zasiadającemu na tronie, mówiąc: Amen! Alleluja! A od tronu rozległ się głos, który mówił: Chwalcie naszego Boga wszyscy jego słudzy i ci, którzy się go boicie, i mali, i wielcy.”
Łk 5,8 →
„Widząc to, Szymon Piotr przypadł do kolan Jezusa i powiedział: Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem grzesznym człowiekiem.”
J 4,9 →
„Wtedy Samarytanka powiedziała do niego: Jakże ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, o coś do picia? Gdyż Żydzi nie obcują z Samarytanami.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (4)

J 4,39–42 →
„Wtedy wielu Samarytan z tego miasta uwierzyło w niego z powodu opowiadania tej kobiety, która świadczyła: Powiedział mi wszystko, co zrobiłam. Gdy więc Samarytanie przyszli do niego, prosili go, aby u nich został. I został tam przez dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło z powodu jego słowa.…”
Dz 1,8 →
„Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie, w całej Judei, w Samarii i aż po krańce ziemi.”
Ap 4,10 →
„Upadło dwudziestu czterech starszych przed zasiadającym na tronie i oddało pokłon żyjącemu na wieki wieków, i rzucało swoje korony przed tronem, mówiąc:”
Ap 5,14 →
„A cztery stworzenia mówiły: Amen. A dwudziestu czterech starszych upadło i oddało pokłon żyjącemu na wieki wieków.”