Studiuj werset

Księga Jeremiasza 17,6

„Będzie bowiem jak wrzos na pustyni, który nie czuje, gdy przychodzi coś dobrego, ale wybiera suche miejsca na pustyni, w ziemi słonej i bezludnej."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Albowiem stanie się jako wrzos na puszczy, który nie czuje, gdy co dobrego przychodzi, ale bywa na suchych miejscach na puszczy w ziemi słonej, i w której nikt nie mieszka."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Będzie on jak wrzos na stepie, który nie zauważa, że przybliża się dobro; który stoi na rozpalonym gruncie, na pustyni, na glebie bezpłodnej i bezludnej.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Bo będzie jako wrzos na puszczy, a nie ujrzy, gdy przyjdzie dobre: ale będzie mieszkał w suchości na puszczy, w ziemi słonéj i niemieszkalnéj.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem takowy stanie się iako wrzos na puszczy, y nie czuie gdy co dobrego prziydzie, ale zostawa na puszczy w suszy, w źiemi niepłodney gdzie nikt nie mieszka.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For he shall be like the heath in the desert, and shall not see when good cometh; but shall inhabit the parched places in the wilderness, in a salt land and not inhabited.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He will be like a shrub in the desert; he will not see when prosperity comes. He will dwell in the parched places of the desert, in a salt land where no one lives.
WEB · World English Bible, 2020: For he will be like a bush in the desert, and will not see when good comes, but will inhabit the parched places in the wilderness, an uninhabited salt land.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Erit enim quasi myricæ in deserto, et non videbit cum venerit bonum: sed habitabit in siccitate in deserto, in terra salsuginis et inhabitabili.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְהָיָה֙ כְּעַרְעָ֣ר בָּֽעֲרָבָ֔ה וְלֹ֥א יִרְאֶ֖ה כִּי־יָב֣וֹא ט֑וֹב וְשָׁכַ֤ן חֲרֵרִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אֶ֥רֶץ מְלֵחָ֖ה וְלֹ֥א תֵשֵֽׁב׃ ס
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἔσται ὡς ἡ ἀγριομυρίκη ἡ ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὐκ ὄψεται ὅταν ἔλθῃ τὰ ἀγαθά, καὶ κατασκηνώσει ἐν ἁλίμοις καὶ ἐν ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἁλμυρᾷ, ἥτις οὐ κατοικεῖται.

Porównaj cały rozdział Jr 17 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 20,17 →
„Nie zobaczy rzek, potoków, strumieni miodu ani masła.”
Pwt 29,23 →
„Bo siarka i sól wypalą całą tę ziemię, że nie będzie obsiewana ani też nie będzie wydawać owocu i nie urośnie na niej żadna trawa jak w przypadku zniszczenia Sodomy i Gomory, Admy i Seboim, które Pan zniszczył w swoim gniewie i zapalczywości;”
Ps 1,4 →
„Nie tak niegodziwi; oni są jak plewa, którą wiatr rozmiata.”
Hi 8,11–13 →
„Czy sitowie urośnie bez wilgoci? Czy trzcina urośnie bez wody? Chociaż jeszcze jest świeża i nieskoszona, prędzej usycha niż inna trawa. Takie są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga, i tak zginie nadzieja obłudnika.”
Hi 15,30–34 →
„Nie wyjdzie z ciemności, płomień ususzy jego latorośle, a zginie od tchnienia jego ust. Niech złudzony nie ufa marności, gdyż marność będzie jego zapłatą. Przed wypełnieniem jego dni nastąpi, a jego gałązka nie zakwitnie.…”
Hi 39,6 →
„Za dom dałem mu pustynię, a za jego mieszkanie słone miejsca.”
Jr 48,6 →
„Uciekajcie, ratujcie swoje życie i bądźcie jak wrzos na pustyni.”
Sdz 9,45 →
„I Abimelek nacierał na miasto przez cały ten dzień, i zdobył je; a lud, który w nim był, zabił, miasto zaś zburzył i rozsiał na nim sól.”
Ps 129,6–8 →
„Będą jak trawa na dachu, która usycha, zanim zakwitnie; Którą żniwiarz nie napełni swej garści ani swego naręcza ten, który wiąże snopy. I nie powiedzą przechodnie: Niech będzie z wami błogosławieństwo Pana albo: Błogosławimy wam w imię Pana.”
So 2,9 →
„Dlatego jak żyję, mówi Pan zastępów, Bóg Izraela, Moab stanie się jak Sodoma, a synowie Ammona jak Gomora – miejscem pokrzyw, dołem soli i pustynią aż na wieki. Resztka mego ludu złupi ich i pozostali z mego ludu posiądą ich.”