Studiuj werset

Księga Hioba 2,8

„A ten wziął skorupę, aby się nią skrobać, i siedział w popiele."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tak, że wziął skorupę, aby się nią skrobał; i siedział w popiele."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zatem Ijob wziął skorupę, aby się nią skrobać, po czym usiadł na środku popieliska.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który ropę skorupą oskrobywał, siedząc na gnoju.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy on wźiąwszy skorupę ktorą by się drapał, vsiadł w popiele.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I wziął sobie skorupę, aby się nią skrobać, i siedział w popiele.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he took him a potsherd to scrape himself withal; and he sat down among the ashes.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And Job took a piece of broken pottery to scrape himself as he sat among the ashes.
WEB · World English Bible, 2020: He took for himself a potsherd to scrape himself with, and he sat among the ashes.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: qui testa saniem radebat, sedens in sterquilinio.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיִּֽקַּֽח־ל֣וֹ חֶ֔רֶשׂ לְהִתְגָּרֵ֖ד בּ֑וֹ וְה֖וּא יֹשֵׁ֥ב בְּתוֹךְ־הָאֵֽפֶר׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἔλαβεν ὄστρακον, ἵνα τὸν ἰχῶρα ξύῃ, καὶ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κοπρίας ἔξω τῆς πόλεως.

Porównaj cały rozdział Hi 2 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 42,6 →
„Dlatego żałuję i pokutuję w prochu i popiele.”
Ez 27,30 →
„Będą lamentować nad tobą donośnym głosem i gorzko będą zawodzić; posypią prochem swoje głowy i w popiele będą się tarzać.”
Jon 3,6 →
„Doszła bowiem ta sprawa do króla Niniwy i powstał z tronu, i zdjął z siebie płaszcz, po czym oblekł się w wór i siedział w popiele.”
Mt 11,21 →
„Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się te cuda, które się w was dokonały, dawno by w worze i popiele pokutowały.”
Ps 38,5 →
„Cuchną i ropieją moje rany z powodu mej głupoty.”
Łk 16,20–21 →
„Był też pewien żebrak, imieniem Łazarz, który leżał u jego wrót owrzodziały; Pragnął on nasycić się okruchami, które spadały ze stołu bogacza. Nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.”
2Sm 13,19 →
„I Tamar posypała swą głowę popiołem, rozdarła kolorową suknię, którą nosiła, położyła rękę na głowie i odeszła, głośno płacząc.”
Hi 19,14–17 →
„Opuścili mnie moi bliscy, a moi przyjaciele o mnie zapomnieli. Przebywający w moim domu i moje służące uważają mnie za obcego. Stałem się cudzoziemcem w ich oczach. Wołałem na swego sługę, ale on się nie odzywa, chociaż go błagam swoimi ustami.…”
Ps 38,7 →
„Moje wnętrze bowiem pali straszna dolegliwość i nie ma nic zdrowego w moim ciele.”
Jr 6,26 →
„Córko mojego ludu, przepasz się worem i tarzaj się w popiele. Urządź sobie żałobę jak po jedynaku, gorzką żałobę, bo nagle spadnie na nas niszczyciel.”