Studiuj werset

Księga Hioba 17,16

„Zstąpią do zasuw grobu, gdy razem odpoczniemy w prochu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„W głębię grobu zstąpię, ponieważ w prochu spólny odpoczynek wszystkich."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Do najgłębszego piekła zstąpią wszystkie rzeczy moje: cóż mniemasz, że wżdy tam będę miał odpoczynienie?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Aleć ony poydą zemną do grobu, a zostaną ze mną społu w prochu.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Zstąpią do zasuw Szeolu, gdy razem odpoczniemy w prochu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: They shall go down to the bars of the pit, when our rest together is in the dust.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Will it go down to the gates of Sheol? Will we go down together into the dust?”
WEB · World English Bible, 2020: Shall it go down with me to the gates of Sheol, or descend together into the dust?”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: In profundissimum infernum descendent omnia mea: putasne saltem ibi erit requies mihi?

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: בַּדֵּ֣י שְׁאֹ֣ל תֵּרַ֑דְנָה אִם־יַ֖חַד עַל־עָפָ֣ר נָֽחַת׃ ס
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἦ μετ᾿ ἐμοῦ εἰς ᾅδην καταβήσομαι, ἢ ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ χώματος καταβησόμεθα;

Porównaj cały rozdział Hi 17 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 3,17–19 →
„Tam bezbożni przestają straszyć, tam pozbawieni siły odpoczywają. Tam więźniowie razem wypoczywają i nie słyszą głosu ciemięzcy. Mały i wielki są tam sobie równi i niewolnik jest wolny od swego pana.”
Jon 2,6 →
„Zstąpiłem aż do posad gór, swymi ryglami ziemia zamknęła się przede mną na wieki. Ty jednak wyprowadziłeś moje życie z dołu, Panie, mój Boże!”
Hi 18,13–14 →
„Pożre żyły jego skóry, pierworodny śmierci pożre jego członki. Jego ufność będzie wykorzeniona z jego namiotu i zostanie on przyprowadzony do króla strachów.”
Hi 33,18–28 →
„Powstrzymuje jego duszę od dołu, a jego życie chroni przed śmiercią od miecza. Każe go też cierpieniem na jego łożu i bólem we wszystkich jego kościach; Tak że jego życiu obrzydza chleb, a jego duszy przysmaki.…”
Ps 88,4–8 →
„Zaliczono mnie do tych, którzy zstępują do dołu; stałem się jak człowiek bez siły. Zaliczono mnie do umarłych; jestem jak zabici, którzy leżą w grobie, o których już nie pamiętasz i którzy są odłączeni od twojej ręki. Strąciłeś mnie w najgłębszy dół, w ciemności, w głębie.…”
Ps 143,7 →
„Wysłuchaj mnie prędko, Panie; mój duch omdlewa; nie ukrywaj przede mną swego oblicza, bym się nie stał jak ci, którzy schodzą do dołu.”
Iz 38,17–18 →
„Oto w czasie pokoju zaznałem ciężkiej goryczy, ale z miłości do mojej duszy wyrwałeś ją z dołu zniszczenia, gdyż rzuciłeś za siebie wszystkie moje grzechy. Grób bowiem nie wysławia cię ani śmierć cię nie chwali. Ci, którzy w dół zstępują, nie oczekują twojej prawdy.”
Ez 37,11 →
„I powiedział do mnie: Synu człowieczy, te kości to cały dom Izraela. Oto mówią: Nasze kości wyschły, nasza nadzieja przepadła, jesteśmy zgubieni.”