Studiuj werset

Dzieje Apostolskie 11,29

„Wtedy uczniowie, każdy z nich według swoich możliwości, postanowili posłać pomoc do braci, którzy mieszkali w Judei."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy uczniowie, każdy z nich według przemożenia swego, postanowili posłać na wspomożenie braci, którzy mieszkali w Judzkiej ziemi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś uczniowie ustalili, że każdy z nich pośle na usługę braciom, którzy zamieszkują w Judei, w miarę tego, jak każdy był w stanie.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A uczniowie, jako kto miał, postanowili każdy posłać na posługowanie braciéj, którzy mieszkali w Żydowskiéj ziemi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A tak wszyscy zwolennicy iako ktory mogł wystarczyć, postanowili posłać nieco na ratunk braciey ktorzy mieszkali w Żydostwie.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Uczniowie postanowili więc udzielić pomocy wierzącym w Judei, dając to, na co każdego było stać.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Uczniowie więc postanowili, tak jak każdego z nich było stać, posłać pomoc braciom mieszkającym w Judei.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Wtedy uczniowie, każdy według swoich możliwości, postanowili wysłać pomoc braciom, którzy mieszkali w Judei:

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then the disciples, every man according to his ability, determined to send relief unto the brethren which dwelt in Judæa:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: So the disciples, each according to his ability, decided to send relief to the brothers living in Judea.
WEB · World English Bible, 2020: As any of the disciples had plenty, each determined to send relief to the brothers who lived in Judea;

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Discipuli autem, prout quis habebat, proposuerunt singuli in ministerium mittere habitantibus in Judæa fratribus:

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς ηὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς·
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς ηὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς εὐπορεῖτό τις ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς·
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς εὐπορεῖτό τις ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς·

Porównaj cały rozdział Dz 11 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Kor 8,12–14 →
„Jeśli bowiem najpierw jest gotowość, jest przyjmowana według tego, co kto ma, a nie według tego, czego nie ma. Nie chodzi bowiem o to, żeby innym ulżyć, a was obciążyć; Lecz o równość, aby teraz wasza obfitość usłużyła ich niedostatkowi, aby też ich obfitość waszemu niedostatkowi usłużyła, tak żeby…”
1Kor 16,1–2 →
„A co do składki na świętych, to i wy zróbcie tak, jak zarządziłem w kościołach Galacji. Każdego pierwszego dnia tygodnia niech każdy z was odkłada u siebie, stosownie do tego, jak mu się powodzi, aby nie urządzać składek dopiero wtedy, kiedy ja tam przybędę.”
2Kor 8,2–4 →
„Iż w ciężkiej próbie ucisku ich obfita radość i skrajne ubóstwo obfitowały bogactwem ich ofiarności. Zaświadczam bowiem, że według możliwości, a nawet ponad możliwość okazali gotowość; Z wielkim naleganiem prosząc nas, abyśmy przyjęli ten dar i ich udział w służbie na rzecz świętych.”
Ga 2,10 →
„Bylebyśmy tylko pamiętali o ubogich, co też gorliwie starałem się czynić.”
Rz 15,25–27 →
„A teraz idę do Jerozolimy, aby usłużyć świętym. Spodobało się bowiem Macedonii i Achai wspólnie złożyć się na ubogich świętych, którzy są w Jerozolimie. Istotnie, spodobało się im, są też ich dłużnikami.…”
1Kor 13,5 →
„Nie postępuje nieprzyzwoicie, nie szuka swego, nie jest porywcza, nie myśli nic złego;”
2Kor 9,1–2 →
„Lecz o posłudze na rzecz świętych nie ma potrzeby, abym wam pisał. Znam bowiem waszą gotowość, z powodu której wobec Macedończyków chlubię się wami, że Achaja jest gotowa od zeszłego roku, i wasza gorliwość pobudziła wielu.”
Hbr 13,5–6 →
„Wasze postępowanie niech będzie wolne od chciwości, poprzestawajcie na tym, co macie. Sam bowiem powiedział: Nie porzucę cię ani nie opuszczę. Śmiało więc możemy mówić: Pan jest moim pomocnikiem, nie będę się lękał tego, co może mi uczynić człowiek.”