Studiuj werset

2 Księga Królewska 14,10

„Rzeczywiście, pobiłeś Edomitów i twoje serce uniosło się pychą. Chwal się tym i siedź w domu. Po co masz wdawać się w nieszczęście, abyś upadł ty i Juda z tobą?"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Żeś ty bardzo poraził Edomczyki, dlatego się podniosło serce twoje. Chlubże się, a siedź w domu twoim; i przeczże się masz wdawać w to złe, abyś upadł ty, i Juda z tobą?"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ponieważ szczęśliwie pobiłeś Edomitów – uniosło cię twoje serce. Zadawalaj się twoją chwałą oraz pozostań w domu! Czemu pragniesz wyzywać zło, abyś upadł – ty i wraz z tobą Juda?
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Poraziwszy przemogłeś Edom i podniosło cię serce twoje: przestawaj na słowie a siedź w domu twoim: czemu złe wyzywasz, abyś upadł ty i Juda z tobą?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A iżeś ty poraźił Edomczyki, y dla tegoż się iuż podniosło serce twoie: Chlubże się ale siedź w domu swoim, Abowiem ty sam się wtrącisz w nieszczęscie, a vpadniesz społu y z Iudą.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Thou hast indeed smitten Edom, and thine heart hath lifted thee up: glory of this, and tarry at home: for why shouldest thou meddle to thy hurt, that thou shouldest fall, even thou, and Judah with thee?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: You have indeed defeated Edom, and your heart has become proud. Glory in that and stay at home. Why should you stir up trouble so that you fall—you and Judah with you?”
WEB · World English Bible, 2020: You have indeed struck Edom, and your heart has lifted you up. Enjoy the glory of it, and stay at home; for why should you meddle to your harm, that you fall, even you, and Judah with you?”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Percutiens invaluisti super Edom, et sublevavit te cor tuum: contentus esto gloria, et sede in domo tua: quare provocas malum, ut cadas tu et Judas tecum?

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: הַכֵּ֤ה הִכִּ֙יתָ֙ אֶת־אֱד֔וֹם וּֽנְשָׂאֲךָ֖ לִבֶּ֑ךָ הִכָּבֵד֙ וְשֵׁ֣ב בְּבֵיתֶ֔ךָ וְלָ֤מָּה תִתְגָּרֶה֙ בְּרָעָ֔ה וְנָ֣פַלְתָּ֔ה אַתָּ֖ה וִיהוּדָ֥ה עִמָּֽךְ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: τύπτων ἐπάταξας τὴν Ἰδουμαίαν, καὶ ἐπῇρέ σε καρδία σου· ἐνδοξάσθητι καθήμενος ἐν τῷ οἴκῳ σου, καὶ ἱνατί ἐρίζεις ἐν κακίᾳ σου; καὶ πεσῇ σὺ καὶ Ἰούδας μετὰ σοῦ.

Porównaj cały rozdział 2Krl 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 8,14 →
„Twoje serce nie uniosło się i abyś nie zapomniał Pana, swego Boga, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu, z domu niewoli;”
2Krn 26,16 →
„Ale kiedy się umocnił, uniosło się jego serce ku jego własnej zgubie. Zgrzeszył przeciw Panu, swemu Bogu, gdyż wszedł do świątyni Pana, aby palić kadzidło na ołtarzu kadzenia.”
2Krn 32,25 →
„Ezechiasz jednak nie odwdzięczył się za dobrodziejstwa, które zostały mu wyświadczone, gdyż jego serce uniosło się pychą. Dlatego powstał gniew przeciw niemu i przeciw Judzie oraz Jerozolimie.”
Prz 3,30 →
„Nie spieraj się z człowiekiem bez przyczyny, jeśli ci nic złego nie wyrządził.”
Prz 15,18 →
„Człowiek gniewny wszczyna kłótnie, a nieskory do gniewu łagodzi spory.”
Prz 16,18 →
„Pycha poprzedza zgubę, a wyniosły duch – upadek.”
Prz 20,3 →
„Zaprzestać sporu jest zaszczytem dla człowieka, ale każdy głupiec się w niego wdaje.”