Studiuj werset

2 List do Koryntian 10,18

„Nie ten bowiem, kto sam siebie poleca, jest wypróbowany, lecz ten, kogo poleca Pan."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Albowiem nie ten, co się sam zaleca, doświadczony jest, ale ten, którego Pan zaleca."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Bo nie ten jest wiarygodny, kto samego siebie poleca, ale ten, którego Pan poleca.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Albowiem nie, który sam siebie zaleca, ten jest doświadczony; ale którego Bóg zaleca.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem ten ktory się zaleca, nie bywa pochwalon, ale ten ktorego Pan zaleca.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: A naprawdę wiarygodny jest nie ten, kto zachwala samego siebie, ale ten, kogo chwali Pan.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Albowiem nie ten, co sam siebie poleca, jest doświadczony, ale ten, którego poleca PAN.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Bo nie ten jest uznany, kto sam siebie poleca, lecz ten, kogo Pan poleca.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For not he that commendeth himself is approved, but whom the Lord commendeth.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For it is not the one who commends himself who is approved, but the one whom the Lord commends.
WEB · World English Bible, 2020: For it isn’t he who commends himself who is approved, but whom the Lord commends.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Non enim qui seipsum commendat, ille probatus est: sed quem Deus commendat.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστῶν, ἐκεῖνός ἐστι δόκιμος, ἀλλ᾿ ὃν ὁ Κύριος συνίστησιν.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστῶν, ἐκεῖνός ἐστι δόκιμος, ἀλλ᾽ ὃν ὁ Κύριος συνίστησιν.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστάνων, ἐκεῖνός ἐστιν δόκιμος, ἀλλ’ ὃν ὁ κύριος συνίστησιν.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστάνων, ἐκεῖνός ἐστιν δόκιμος, ἀλλὰ ὃν ὁ κύριος συνίστησιν.

Porównaj cały rozdział 2Kor 10 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 21,2 →
„Wszelka droga człowieka jest słuszna w jego oczach, ale Pan waży serca.”
Łk 16,15 →
„I powiedział im: Wy sami siebie usprawiedliwiacie przed ludźmi, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co ludzie poważają, obrzydliwością jest w oczach Boga.”
Rz 2,29 →
„Ale ten jest Żydem, kto jest nim wewnątrz, i to jest obrzezanie, co jest obrzezaniem serca, w duchu, nie w literze, którego chwała nie pochodzi od ludzi, lecz od Boga.”
1Kor 4,5 →
„Dlatego nie sądźcie przed czasem, dopóki nie przyjdzie Pan, który oświetli to, co ukryte w ciemności, i ujawni zamiary serc. Wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga.”
2Kor 10,12 →
„Nie śmiemy bowiem zaliczać siebie do niektórych ani porównywać się z niektórymi, którzy polecają sami siebie. Nie mają bowiem rozumu, gdyż mierzą się własną miarą i porównują się sami ze sobą.”
J 12,43 →
„Umiłowali bowiem chwałę ludzką bardziej niż chwałę Bożą.”
Łk 18,10–14 →
„Dwóch ludzi weszło do świątyni, żeby się modlić, jeden faryzeusz, a drugi celnik. Faryzeusz stanął i tak się w sobie modlił: Dziękuję ci, Boże, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy albo jak i ten celnik.…”
Prz 27,2 →
„Niech inny cię chwali, a nie twoje usta; ktoś obcy, a nie twoje wargi.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

J 5,42–44 →
„Ale poznałem was, że nie macie w sobie miłości Boga. Przyszedłem w imieniu mego Ojca, a nie przyjmujecie mnie. Jeśli ktoś inny przyjdzie we własnym imieniu, tego przyjmiecie. Jakże możecie wierzyć, skoro przyjmujecie chwałę jedni od drugich, a nie szukacie chwały, która jest od samego Boga?”
Rz 14,18 →
„Kto bowiem w tym służy Chrystusowi, podoba się Bogu i cieszy się uznaniem u ludzi.”
2Kor 13,7 →
„I modlę się do Boga, abyście nie czynili nic złego, nie po to, abyśmy my okazali się wypróbowani, ale abyście wy czynili to, co dobre, choćbyśmy byli jak odrzuceni.”
1P 1,7 →
„Aby doświadczenie waszej wiary, o wiele cenniejszej od zniszczalnego złota, które jednak próbuje się w ogniu, okazało się ku chwale, czci i sławie przy objawieniu Jezusa Chrystusa;”
Mt 25,20–23 →
„Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów, przyniósł drugie pięć talentów i powiedział: Panie, powierzyłeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem. I powiedział mu jego pan: Dobrze, sługo dobry i wierny! W niewielu rzeczach byłeś wierny, nad wieloma cię ustanowię.…”
2Kor 6,4 →
„Ale we wszystkim okazujemy się sługami Boga, w wielkiej cierpliwości, w uciskach, w niedostatkach, w utrapieniach;”