Studiuj werset

Księga Rodzaju 4,26

„Setowi też urodził się syn i nadał mu imię Enosz. Wtedy zaczęto wzywać imienia Pana."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Setowi też urodził się syn, i nazwał imię jego Enos. Na ten czas poczęto wzywać imienia Pańskiego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A Szetowi także urodził się syn i nazwał jego imię Enosz. Wtedy to zaczęto wzywać Imienia WIEKUISTEGO, Boga.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Ale i Sethowi narodził się syn, którego nazwał Enos: ten począł wzywać imienia Pańskiego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Setowi też vrodził się syn, ktoremu dał imię Enos. Na ten czas poczęto wzywać imienia pańskiego.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And to Seth, to him also there was born a son; and he called his name Enos: then began men to call upon the name of the LORD.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And to Seth also a son was born, and he called him Enosh. At that time men began to call upon the name of the LORD.
WEB · World English Bible, 2020: A son was also born to Seth, and he named him Enosh. At that time men began to call on the LORD’s name.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sed et Seth natus est filius, quem vocavit Enos: iste cœpit invocare nomen Domini.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וּלְשֵׁ֤ת גַּם־הוּא֙ יֻלַּד־בֵּ֔ן וַיִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמ֖וֹ אֱנ֑וֹשׁ אָ֣ז הוּחַ֔ל לִקְרֹ֖א בְּשֵׁ֥ם יְהוָֽה׃ פ
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ τῷ Σὴθ ἐγένετο υἱός, ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐνώς· οὗτος ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθα τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ.

Porównaj cały rozdział Rdz 4 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (16)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 116,17 →
„Tobie złożę ofiarę chwały i będę wzywać imienia Pana.”
1Krl 18,24 →
„Potem wzywajcie imienia swoich bogów, a ja wezwę imienia Pana. A ten Bóg, który odpowie ogniem, niech będzie Bogiem. Cały lud odpowiedział: Dobre jest to, co powiedziałeś.”
Jl 2,32 →
„I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, zostanie wybawiony, bo na górze Syjon i w Jerozolimie będzie wybawienie, jak powiedział Pan, to jest w resztkach, które Pan powoła.”
So 3,9 →
„Wówczas bowiem przywrócę narodom czyste wargi, aby wszyscy wzywali imienia Pana i służyli mu jednomyślnie.”
Łk 3,38 →
„Syna Enosa, syna Seta, syna Adama, syna Boga.”
Rdz 12,8 →
„A stamtąd przeniósł się do góry na wschód od Betel i tam rozbił swój namiot między Betel od zachodu i Aj od wschodu. Tam również zbudował ołtarz dla Pana i wzywał imienia Pana.”
Rdz 26,25 →
„Zbudował więc tam ołtarz i wzywał imienia Pana, i rozbił tam swój namiot. Tam też słudzy Izaaka wykopali studnię.”
Jr 33,16 →
„W tych dniach Juda będzie zbawiona, a Jerozolima będzie mieszkać bezpiecznie. A takie jest imię, którym będą ją nazywać: Pan naszą sprawiedliwością.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (8)

Pwt 26,17–18 →
„Dziś oświadczyłeś, że Pan jest twoim Bogiem, że będziesz chodził jego drogami, przestrzegał jego ustaw, przykazań i praw oraz że będziesz słuchał jego głosu. Pan zaś oświadczył dziś, że będziesz jego szczególnym ludem, jak ci obiecał, i że masz przestrzegać wszystkich jego przykazań;”
Dz 2,21 →
„I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.”
Dz 11,26 →
„A gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. Przez cały rok zbierali się z tym kościołem i nauczali wielu ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy uczniów nazwano chrześcijanami.”
Rz 10,13 →
„Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.”
1Kor 1,2 →
„Do kościoła Bożego w Koryncie, do uświęconych w Chrystusie Jezusie, powołanych świętych, ze wszystkimi, którzy w każdym miejscu wzywają imienia naszego Pana Jezusa Chrystusa, ich i naszego Pana.”
Iz 44,5 →
„Jeden powie: Ja należę do Pana, drugi nazwie się imieniem Jakuba, a inny napisze swoją ręką: Panu, i będzie się nazywał imieniem Izraela.”
Iz 48,1 →
„Słuchajcie tego, domu Jakuba, którzy jesteście nazywani imieniem Izraela i pochodzicie z wód Judy, którzy przysięgacie na imię Pana i wspominacie Boga Izraela, ale nie w prawdzie ani w sprawiedliwości;”
Iz 63,19 →
„My jesteśmy twoi. Nad nimi nigdy nie panowałeś ani nie byli nazywani twoimi imieniem.”