Studiuj werset

Księga Psalmów 57,4

„Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę wśród płonących, wśród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Moja dusza przebywa pośród lwów, wśród zapalczywych ludzi; ich zęby są jak oszczepy i strzały, a ich język jak ostry miecz.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I wyrwał duszę moję z pośrodku szczeniąt lwich, spałem strwożony: synowie ludzcy, zęby ich oręże i strzały, a ich język miecz ostry.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Dusza moia iest w pośrodku lwow, a mieszkam miedzy ludźmi zapalczywemi, ktorych zęby są iako oszczepy y strzały, a ięzyk ich iako miecz ostry.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Moja dusza przebywa pośrodku lwów; spoczywam pośród zapalczywych, pośród synów ludzkich, których zęby są jak włócznie i strzały, a język jak ostry miecz.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: My soul is among lions: and I lie even among them that are set on fire, even the sons of men, whose teeth are spears and arrows, and their tongue a sharp sword.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: My soul is among the lions; I lie down with ravenous beasts— with men whose teeth are spears and arrows, whose tongues are sharp swords.
WEB · World English Bible, 2020: My soul is among lions. I lie among those who are set on fire, even the sons of men, whose teeth are spears and arrows, and their tongue a sharp sword.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et eripuit animam meam de medio catulorum leonum. Dormivi conturbatus. Filii hominum dentes eorum arma et sagittæ, et lingua eorum gladius acutus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: נַפְשִׁ֤י ׀ בְּת֥וֹךְ לְבָאִם֮ אֶשְׁכְּבָ֪ה לֹ֫הֲטִ֥ים בְּֽנֵי־אָדָ֗ם שִׁ֭נֵּיהֶם חֲנִ֣ית וְחִצִּ֑ים וּ֝לְשׁוֹנָ֗ם חֶ֣רֶב חַדָּֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ μέσου σκύμνων. ἐκοιμήθην τεταραγμένος· υἱοὶ ἀνθρώπων, οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὅπλα καὶ βέλη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν μάχαιρα ὀξεῖα.

Porównaj cały rozdział Ps 57 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 58,6 →
„Boże, skrusz zęby w ich ustach; Panie, połam zęby trzonowe lwiąt.”
Prz 30,14 →
„Jest pokolenie, którego zęby są jak miecze, a zęby trzonowe jak noże, by pożreć ubogich na ziemi i nędzarzy spośród ludzi.”
Ps 35,17 →
„Panie, jak długo będziesz na to patrzeć? Wybaw od zniszczenia moją duszę, od lwów drogą duszę moją.”
Ps 55,21 →
„Gładsze niż masło były słowa jego ust, lecz wrogość miał w sercu; miększe niż oliwa jego słowa, ale były jak obnażone miecze.”
Ps 64,3 →
„Którzy naostrzyli swój język jak miecz, nałożyli swoje strzały, słowa jadowite;”
Prz 12,18 →
„Znajdzie się taki, którego słowa są jak miecz przeszywający, lecz język mądrych jest lekarstwem.”
Ps 52,2 →
„Twój język knuje przewrotność, ostry jak brzytwa, działający podstępnie.”
Dn 6,22–24 →
„Mój Bóg posłał swego Anioła, który zamknął paszcze lwom, aby mi nie wyrządziły żadnej szkody, dlatego że przed nim znalazła się we mnie niewinność. Owszem, również przed tobą, królu, nic złego nie uczyniłem. Wtedy król bardzo się ucieszył z tego i rozkazał wyciągnąć Daniela z jamy.…”
J 4,10–11 →
„Jezus jej odpowiedział: Gdybyś znała ten dar Boży i wiedziała, kim jest ten, który ci mówi: Daj mi pić, ty prosiłabyś go, a dałby ci wody żywej. I powiedziała do niego kobieta: Panie, nie masz czym naczerpać, a studnia jest głęboka. Skąd więc masz tę wodę żywą?”