Studiuj werset

Księga Psalmów 42,3

„Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy, gdy mówią do mnie co dzień: Gdzie jest twój Bóg?"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Łzy moje są mi miasto chleba we dnie i w nocy, gdy mi mówią co dzień: Kędyż jest Bóg twój?"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Moja łza była mi pokarmem dniem i nocą, gdyż codziennie mi mówią: Gdzie twój Bóg?
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Były mi łzy moje za chleb we dnie i w nocy: gdy mi mówią co dzień: Kędyż jest Bóg twój?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Lzy moie były mnie miasto chleba we dnie y w nocy, gdy mi mowiono każdy dzień, Y kędyż iest Bog twoy:
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Łza stała się dla mnie chlebem za dnia i nocą, bo mówią do mnie cały dzień: Gdzie jest twój Bóg?

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: My tears have been my meat day and night, while they continually say unto me, Where is thy God?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: My tears have been my food both day and night, while men ask me all day long, “Where is your God?”
WEB · World English Bible, 2020: My tears have been my food day and night, while they continually ask me, “Where is your God?”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Fuerunt mihi lacrimæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie: Ubi est Deus tuus?

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: הָֽיְתָה־לִּ֬י דִמְעָתִ֣י לֶ֭חֶם יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה בֶּאֱמֹ֥ר אֵלַ֥י כָּל־הַ֝יּ֗וֹם אַיֵּ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐγενήθη τὰ δάκρυά μου ἐμοὶ ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ λέγεσθαί μοι καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν· ποῦ ἐστιν ὁ Θεός σου;

Porównaj cały rozdział Ps 42 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 79,10 →
„Dlaczego poganie mają mówić: Gdzież jest ich Bóg? Niech będzie znany wśród pogan na naszych oczach przez dokonanie zemsty za przelaną krew twoich sług.”
Ps 115,2 →
„Czemu mają mówić poganie: Gdzież teraz jest ich Bóg?”
Jl 2,17 →
„Niech kapłani, słudzy Pana, płaczą między przedsionkiem a ołtarzem i niech mówią: Przepuść, Panie, swemu ludowi i nie wydawaj swego dziedzictwa na pohańbienie, aby poganie nad nimi nie panowali. Czemu mieliby mówić wśród narodów: Gdzie jest ich Bóg?”
Ps 42,10 →
„Jak rana w moich kościach, tak mnie urągają moi wrogowie, gdy mówią do mnie każdego dnia: Gdzie jest twój Bóg?”
Ps 80,5 →
„Nakarmiłeś ich chlebem płaczu i napoiłeś ich łzami nad miarę.”
Ps 102,9 →
„Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami;”
Ps 79,12 →
„I odpłać naszym sąsiadom siedmiokrotnie w ich zanadrze za zniewagę, którą ci wyrządzili, Panie!”
Mi 7,10 →
„Ujrzy to moja nieprzyjaciółka i wstyd okryje tę, która do mnie mówi: Gdzie jest Pan, twój Bóg? Moje oczy będą patrzyć na nią, gdy będzie podeptana jak błoto na ulicach.”