Studiuj werset

Księga Psalmów 42,4

„Wylewam swą duszę, gdy wspominam, jak krocząc w tłumie, szedłem z nimi do domu Bożego wśród głosów radości i chwały, pośród świętującego tłumu."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: To pamiętam, rozlewając w sobie mą duszę, jak wchodziłem do Przybytku, jak wraz z innymi, przy odgłosie wesela i dziękczynienia, w świątecznym tłumie zdążałem do Domu Boga.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Na tom wspominał i wylałem na się duszę moją: że przyjdę na miejsce przybytku dziwnego, aż do domu Bożego, z głosem wesela i wyznawania głosu godującego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Przywodziłem to sobie na pamięć, skąd się rospływała dusza moia we mnie, iżem chodził z pocztem, a prowadziłem ie do domu Bożego z wesołym głosem y z chwałą, ze wszytkim zgromadzeniem weselących się, tak mowiąc.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: To wspominam i wylewam na siebie moją duszę, jak podróżując w tłumie, szedłem z nimi do domu Bożego wśród okrzyków radości i dziękczynienia, pośród świętującego mnóstwa.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: When I remember these things, I pour out my soul in me: for I had gone with the multitude, I went with them to the house of God, with the voice of joy and praise, with a multitude that kept holyday.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: These things come to mind as I pour out my soul: how I walked with the multitude, leading the procession to the house of God with shouts of joy and praise.
WEB · World English Bible, 2020: These things I remember, and pour out my soul within me, how I used to go with the crowd, and led them to God’s house, with the voice of joy and praise, a multitude keeping a holy day.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אֵ֤לֶּה אֶזְכְּרָ֨ה ׀ וְאֶשְׁפְּכָ֬ה עָלַ֨י ׀ נַפְשִׁ֗י כִּ֤י אֶֽעֱבֹ֨ר ׀ בַּסָּךְ֮ אֶדַּדֵּ֗ם עַד־בֵּ֥ית אֱלֹ֫הִ֥ים בְּקוֹל־רִנָּ֥ה וְתוֹדָ֗ה הָמ֥וֹן חוֹגֵֽג׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ταῦτα ἐμνήσθην καὶ ἐξέχεα ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου, ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχου ἑορτάζοντος.

Porównaj cały rozdział Ps 42 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 30,29 →
„Wtedy zaśpiewacie jak w noc, gdy obchodzi się uroczyste święto, a rozweselicie się w sercu jak ten, który idzie wśród dźwięków fletu na górę Pana, do Skały Izraela;”
1Sm 1,15–16 →
„Anna zaś odpowiedziała: Nie, mój panie. Jestem kobietą utrapionego ducha. Nie piłam ani wina, ani mocnego napoju, lecz wylałam swoją duszę przed Panem. Nie uważaj swojej służącej za kobietę Beliala, gdyż z nadmiaru troski i smutku aż dotąd mówiłam.”
Ps 62,8 →
„Ufajcie mu w każdym czasie, o narody, wylewajcie przed nim wasze serca; Bóg jest naszą ucieczką. Sela.”
Ps 122,1 →
„Uradowałem się, gdy mi powiedziano: Pójdziemy do domu Pana.”
Hi 29,2–30,31 →
„Obym był taki jak za dawnych miesięcy, za tych dni, w których Bóg mnie strzegł; Gdy jego pochodnia świeciła nad moją głową, a przy jego świetle przechodziłem w ciemności; Taki, jaki byłem za dni swojej młodości, gdy tajemnica Boga pozostawała nad moim namiotem;…”
Ps 55,14 →
„Mile naradzaliśmy się ze sobą i razem chodziliśmy do domu Bożego.”
Ps 100,4 →
„Wejdźcie w jego bramy z dziękczynieniem i do jego przedsionków z wychwalaniem; wysławiajcie go, błogosławcie jego imię;”
Na 1,15 →
„Oto na górach nogi opowiadającego dobre wieści, zwiastującego pokój. Obchodź, Judo, swoje uroczyste święta, wypełniaj swoje śluby. Nikczemnik bowiem już nie przejdzie przez ciebie, został doszczętnie zgładzony.”