Studiuj werset

Księga Psalmów 143,6

„Wyciągam ku tobie swoje ręce; moja dusza pragnie ciebie jak sucha ziemia. Sela."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Wyciągam ręce moje ku tobie; dusza moja, jako sucha ziemia, ciebie pragnie. Sela."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Do Ciebie wyciągam me ręce; moja dusza jest jak spragniona ziemia, która się zwraca ku Tobie.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Wyciągnąłem ku tobie ręce swoje: dusza moja jako ziemia bez wody tobie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Wyciągam ku tobie ręce moie, a dusza moia iest iako ziemia sucha. Sela.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Rozpościeram ku Tobie moje ręce; moja dusza jest jak sucha ziemia. Sela.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: I stretch forth my hands unto thee: my soul thirsteth after thee, as a thirsty land. Selah.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: I stretch out my hands to You; my soul thirsts for You like a parched land. Selah
WEB · World English Bible, 2020: I spread out my hands to you. My soul thirsts for you, like a parched land. Selah.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Expandi manus meas ad te; anima mea sicut terra sine aqua tibi.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: פֵּרַ֣שְׂתִּי יָדַ֣י אֵלֶ֑יךָ נַפְשִׁ֓י ׀ כְּאֶֽרֶץ־עֲיֵפָ֖ה לְךָ֣ סֶֽלָה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου, ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. (διάψαλμα).

Porównaj cały rozdział Ps 143 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 11,13 →
„Jeśli przygotujesz swoje serce i wyciągniesz do niego swoje ręce;”
Ps 63,1 →
„Boże, ty jesteś moim Bogiem, od rana cię szukam; pragnie ciebie moja dusza, tęskni do ciebie moje ciało w ziemi suchej i spragnionej, w której nie ma wody;”
Ps 84,2 →
„Moja dusza wzdycha i omdlewa z tęsknoty do przedsionków Pana; moje serce i ciało wołają radośnie do Boga żywego.”
Ps 88,9 →
„Moje oko płacze nad moim utrapieniem; wzywam cię, Panie, codziennie, wyciągam do ciebie swe ręce.”
Ps 42,1–2 →
„Jak jeleń pragnie wód strumieni, tak moja dusza pragnie ciebie, Boże. Moja dusza jest spragniona Boga, Boga żywego. Kiedy przyjdę i ukażę się przed obliczem Boga?”
Ps 44,20 →
„Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli ręce do obcego boga;”
Iz 26,8–9 →
„Na drodze twoich sądów, o Panie, oczekujemy cię; pragnieniem naszej duszy jest twoje imię i wspominanie ciebie. Moja dusza pragnie cię w nocy; swoim duchem, który jest we mnie, szukam cię nawet rano. Gdy bowiem twoje sądy odbywają się na ziemi, mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości.”
Iz 35,7 →
„Sucha ziemia stanie się jeziorem i spieczona ziemia – źródłami wód. W kryjówkach smoków, gdzie odpoczywały, urośnie trawa, trzcina i sitowie.”
J 7,37 →
„A w ostatnim, wielkim dniu tego święta, Jezus stanął i wołał: Jeśli ktoś pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije.”