Studiuj werset

Księga Psalmów 107,13

„A gdy wołali do Pana w swoim utrapieniu, wybawił ich z ucisku;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I wołali do Pana, gdy utrapieni byli: i wybawił je z ich potrzeb.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Na ten czas wołali ku Panu w vtrapieniu swoim, a on ie wybawił z vciskow ich.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A wtedy wołali do JHWH w swojej niedoli, a On wybawiał ich z ucisków;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Then they cried unto the LORD in their trouble, and he saved them out of their distresses.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then they cried out to the LORD in their trouble, and He saved them from their distress.
WEB · World English Bible, 2020: Then they cried to the LORD in their trouble, and he saved them out of their distresses.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur; et de necessitatibus eorum liberavit eos.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיִּזְעֲק֣וּ אֶל־יְ֭הוָה בַּצַּ֣ר לָהֶ֑ם מִ֝מְּצֻֽקוֹתֵיהֶ֗ם יוֹשִׁיעֵֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτοὺς

Porównaj cały rozdział Ps 107 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (12)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 107,28 →
„Gdy wołają do Pana w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.”
Ps 107,6 →
„A gdy zawołali do Pana w swoim utrapieniu, uwolnił ich z ucisku;”
Sdz 4,3 →
„I synowie Izraela wołali do Pana. Miał tamten bowiem dziewięćset żelaznych rydwanów i mocno uciskał synów Izraela przez dwadzieścia lat.”
Sdz 6,6–10 →
„Dlatego Izrael bardzo zubożał z powodu Midianitów i synowie Izraela wołali do Pana. A gdy synowie Izraela wołali do Pana z powodu Midianitów; Pan posłał do synów Izraela proroka, który powiedział do nich: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Ja wyprowadziłem was z ziemi Egiptu i wywiodłem was z domu niewoli.…”
Ps 18,6 →
„W moim utrapieniu wzywałem Pana i wołałem do mego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie dotarło przed jego oblicze, do jego uszu.”
Wj 3,7–8 →
„Pan powiedział: Przyjrzałem się utrapieniom mojego ludu, który jest w Egipcie, i słyszałem ich krzyk z powodu nadzorców, gdyż znam jego cierpienia. Dlatego zstąpiłem, aby wybawić go z ręki Egipcjan i wyprowadzić z tej ziemi do ziemi dobrej i przestronnej, do ziemi opływającej mlekiem i miodem, na…”
2Krn 33,12–13 →
„Kiedy znalazł się w ucisku, modlił się do Pana, swego Boga, i bardzo się ukorzył przed Bogiem swoich ojców; I modlił się do niego. A on dał się przebłagać, wysłuchał jego modlitwy i przywrócił go do Jerozolimy, do jego królestwa. Wtedy Manasses uznał, że Pan jest Bogiem.”
Ps 116,3–6 →
„Otoczyły mnie boleści śmierci, utrapienia piekła przeniknęły mnie; przyszły na mnie ucisk i boleść. Wtedy wezwałem imienia Pana, mówiąc: Panie, proszę, wybaw moją duszę. Łaskawy jest Pan i sprawiedliwy, nasz Bóg jest miłosierny.…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (4)

Ps 107,19 →
„A gdy wołają do Pana w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.”
Sdz 10,10–18 →
„Wtedy synowie Izraela wołali do Pana: Zgrzeszyliśmy przeciw tobie, bo opuściliśmy naszego Boga, a służyliśmy Baalom. I Pan powiedział do synów Izraela: Czy nie wybawiłem was od Egipcjan, od Amorytów, od synów Ammona i od Filistynów? I od Sydończyków, Amalekitów i Mahanitów, którzy was gnębili?…”
2Krn 33,18–19 →
„A pozostałe dzieje Manassesa, jego modlitwa do swojego Boga i słowa widzących, którzy przemawiali do niego w imię Pana, Boga Izraela, są zapisane w księdze królów Izraela.…”
Jr 31,18–20 →
„Zaprawdę, usłyszałem jak Efraim się użala: Karciłeś mnie i poniosłem karę jak nieokiełznane cielę. Nawróć mnie, a będę nawrócony, bo ty jesteś Panem, moim Bogiem. Bo po moim nawróceniu pokutowałem; gdy poznałem samego siebie, uderzyłem się w biodro; wstydzę się i rumienię, gdyż noszę hańbę swej…”