Studiuj werset

Księga Przysłów 14,32

„Niegodziwy zostaje wygnany z powodu swojego zła, a sprawiedliwy ma nadzieję nawet w czasie swojej śmierci."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Dla złości swéj niezbożnik wygnany będzie: ale sprawiedliwy nadzieję ma przy śmierci swojéj.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Niepobożny będzie wygnańcem dla złosci swoich, a sprawiedliwy będzie miał nadzieię vmieraiąc.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Niegodziwy zostaje powalony przez swoje zło, a sprawiedliwy ma nadzieję nawet w czasie swojej śmierci.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: The wicked is driven away in his wickedness: but the righteous hath hope in his death.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The wicked man is thrown down by his own sin, but the righteous man has a refuge even in death.
WEB · World English Bible, 2020: The wicked is brought down in his calamity, but in death, the righteous has a refuge.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: In malitia sua expelletur impius: sperat autem justus in morte sua.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: בְּֽ֭רָעָתוֹ יִדָּחֶ֣ה רָשָׁ֑ע וְחֹסֶ֖ה בְמוֹת֣וֹ צַדִּֽיק׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐν κακίᾳ αὐτοῦ ἀπωσθήσεται ἀσεβής, ὁ δὲ πεποιθὼς τῇ ἑαυτοῦ ὁσιότητι δίκαιος.

Porównaj cały rozdział Prz 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Tm 4,18 →
„Wyrwie mnie też Pan ze wszelkiego złego uczynku i zachowa dla swojego królestwa niebieskiego. Jemu chwała na wieki wieków. Amen.”
Ps 23,4 →
„Choćbym nawet chodził doliną cienia śmierci, zła się nie ulęknę, bo ty jesteś ze mną; twoja laska i kij pocieszają mnie.”
2Kor 5,8 →
„Mamy jednak ufność i wolelibyśmy raczej wyjść z ciała i zamieszkać u Pana.”
Rdz 49,18 →
„Oczekuję twego zbawienia, Panie!”
Hi 19,25–27 →
„Wiem bowiem, że mój Odkupiciel żyje i że w ostateczny dzień stanie na ziemi. A choć moja skóra się rozłoży, to w swoim ciele ujrzę Boga. Ujrzę go ja sam, ujrzą go moje oczy, a nie kto inny, choć moje nerki zniszczały w moim wnętrzu.”
Ap 14,13 →
„I usłyszałem głos z nieba, który mówił do mnie: Napisz: Błogosławieni są umarli, którzy odtąd umierają w Panu, tak, mówi Duch, aby odpoczęli od swoich prac, a ich uczynki idą za nimi.”
Hi 13,15 →
„Oto choćby mnie zabił, jeszcze będę mu ufać. Moich dróg będę jednak przed nim bronić.”
Ps 37,37 →
„Spójrz na nienagannego i przypatruj się prawemu, bo ten na końcu osiągnie pokój.”
Prz 24,16 →
„Bo sprawiedliwy upada siedem razy, jednak znowu powstaje; a niegodziwi popadną w nieszczęście.”
2Kor 1,9 →
„Więcej, sami w sobie mieliśmy wyrok śmierci, abyśmy nie ufali samym sobie, lecz Bogu, który wskrzesza umarłych.”