Studiuj werset

Ewangelia Mateusza 19,6

„A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało. Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało; co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Tak, że nie są już dwoje, ale jedno ciało wewnętrzne; co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało. Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A tak iuż nie są dwa, ale iedno ciało: Co tedy Bog złączył, człowiek niechay nie rozłącza.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Nie są więc już dwojgiem ludzi, lecz jednym ciałem! Niech człowiek nie rozdziela tego, co złączył sam Bóg!
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Tak że już nie są dwoje, ale jedno ciało. Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Po czym nie są już dwoje, ale jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozłącza.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Wherefore they are no more twain, but one flesh. What therefore God hath joined together, let not man put asunder.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: So they are no longer two, but one flesh. Therefore what God has joined together, let man not separate.”
WEB · World English Bible, 2020: So that they are no more two, but one flesh. What therefore God has joined together, don’t let man tear apart.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Itaque jam non sunt duo, sed una caro. Quod ergo Deus conjunxit, homo non separet.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σὰρξ μία. Ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σὰρξ μία. ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δύο ἀλλὰ σὰρξ μία. ὃ οὖν ὁ θεὸς συνέζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ὥστε οὐκέτι εἰσὶν δύο ἀλλὰ σὰρξ μία. ὃ οὖν ὁ θεὸς συνέζευξεν ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.

Porównaj cały rozdział Mt 19 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mk 10,9 →
„Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozłącza.”
Hbr 13,4 →
„Małżeństwo jest godne czci u wszystkich i łoże nieskalane. Rozpustników zaś i cudzołożników osądzi Bóg.”
Rz 7,2 →
„Zamężna kobieta bowiem, dopóki mąż żyje, jest z nim związana prawem, a jeśli mąż umrze, zostaje uwolniona od prawa męża.”
1Kor 7,10–14 →
„Tym zaś, którzy trwają w związku małżeńskim, nakazuję nie ja, lecz Pan: Żona niech nie odchodzi od męża. Lecz jeśli odeszłaby, niech pozostanie bez męża albo niech się z mężem pojedna. Mąż również niech nie oddala żony.…”
Ef 5,28 →
„Tak też mężowie powinni miłować swoje żony jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, samego siebie miłuje.”
Ml 2,14 →
„Wy jednak mówicie: Dlaczego? Dlatego że Pan jest świadkiem między tobą a żoną twojej młodości, którą zdradziłeś. Ona przecież jest twoją towarzyszką i żoną twego przymierza.”
Prz 2,17 →
„Która opuszcza przewodnika swojej młodości i zapomina o przymierzu swojego Boga;”