Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 13,12

„Gdy Jezus ją zobaczył, przywołał ją do siebie i powiedział: Kobieto, jesteś uwolniona od swojej choroby."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tę gdy ujrzał Jezus, zawołał jej do siebie i rzekł: Niewiasto! uwolnionaś od niemocy twojej."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ale Jezus, kiedy ją ujrzał, zwrócił się do niej i jej powiedział: Niewiasto, zostajesz uwolniona od twej choroby.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Którą ujrzawszy Jezus, przyzwał jéj do siebie i rzekł jéj: Niewiasto! wolnąś uczyniona jest od niemocy twojéj.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tę gdy vyzrał Iezus zawoławszy na nię rzekł iey, Niewiasto vzdrowionaś iest od niemocy swoiey.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Gdy Jezus ją zobaczył, rzekł: —Kobieto, uwalniam cię od tego!
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Gdy Jezus ujrzał ją, zawołał do siebie i powiedział jej: Kobieto! Uwolniona jesteś od swojej słabości.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I kiedy Jezus ją zobaczył, przywołał ją do siebie, i powiedział do niej, Kobieto, jesteś uwolniona od swojej ułomności.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And when Jesus saw her, he called her to him, and said unto her, Woman, thou art loosed from thine infirmity.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When Jesus saw her, He called her over and said, “Woman, you are set free from your disability.”
WEB · World English Bible, 2020: When Jesus saw her, he called her and said to her, “Woman, you are freed from your infirmity.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quam cum videret Jesus, vocavit eam ad se, et ait illi: Mulier, dimissa es ab infirmitate tua.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησε, καὶ εἶπεν αὐτῇ, Γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησεν καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι ἀπὸ τῆς ἀσθενείας σου,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησεν καὶ εἶπεν αὐτῇ· Γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου,

Porównaj cały rozdział Łk 13 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 107,20 →
„Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił ich z grobu.”
Mt 8,16 →
„Kiedy nastał wieczór, przyprowadzono do niego wielu opętanych. A on wypędził duchy słowem i uzdrowił wszystkich chorych;”
Iz 65,1 →
„Objawiłem się tym, którzy o mnie nie pytali, zostałem znaleziony przez tych, którzy mnie nie szukali. Do narodu, który się nie nazywał moim imieniem, mówiłem: Oto jestem, oto jestem.”
Jl 3,10 →
„Przekujcie wasze lemiesze na miecze, a wasze sierpy na oszczepy; kto słaby, niech powie: Jestem silny.”
Łk 6,8–10 →
„Ale on znał ich myśli i powiedział do człowieka, który miał uschłą rękę: Podnieś się i stań na środku. A on podniósł się i stanął. Wtedy Jezus powiedział do nich: Spytam was o pewną rzecz: Czy wolno w szabaty czynić dobrze, czy źle? Ocalić życie czy zniszczyć?…”
Łk 13,16 →
„A ta córka Abrahama, którą szatan wiązał już osiemnaście lat, czyż nie miała być uwolniona od tych więzów w dzień szabatu?”