Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 1,64

„Natychmiast otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, wielbiąc Boga."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A zarazem otworzyły się usta jego, i język jego, i mówił, wielbiąc Boga."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zarazem też zostały otwarte jego usta i jego język, więc mówił, wielbiąc Boga.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A wnet się otworzyły usta jego i język jego, i mówił, błogosławiąc Boga.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Zatym się wnet otworzyły vsta iego y ięzyk iego, y mowił błogosławiąc Boga.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: W tej samej chwili odzyskał mowę i zaczął wielbić Boga.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I od razu zostały otworzone jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, wysławiając Boga.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I jego usta otworzyły się natychmiast, i rozwiązał się jego język, i mówił, i wychwalał Boga.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And his mouth was opened immediately, and his tongue loosed, and he spake, and praised God.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Immediately Zechariah’s mouth was opened and his tongue was released, and he began to speak, praising God.
WEB · World English Bible, 2020: His mouth was opened immediately and his tongue freed, and he spoke, blessing God.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Apertum est autem illico os ejus, et lingua ejus, et loquebatur benedicens Deum.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν Θεόν.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν Θεόν.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν θεόν.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ἀνεῴχθη δὲ τὸ στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ, καὶ ἐλάλει εὐλογῶν τὸν θεόν.

Porównaj cały rozdział Łk 1 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (12)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Łk 1,20 →
„I będziesz niemy, i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to stanie, dlatego że nie uwierzyłeś moim słowom, które się wypełnią w swoim czasie.”
Wj 4,15–16 →
„Ty będziesz mówił do niego i włożysz słowa w jego usta. A ja będę przy twoich ustach i przy jego ustach i pouczę was, co macie czynić. On będzie mówił za ciebie do ludu. On będzie dla ciebie jakby ustami, a ty dla niego będziesz jakby Bogiem.”
Jr 1,9 →
„Wtedy Pan wyciągnął swoją rękę i dotknął moich ust. I powiedział do mnie Pan: Oto wkładam moje słowa do twoich ust.”
Ez 33,22 →
„A ręka Pana była nade mną wieczorem, zanim przyszedł ten zbieg, i otworzyła moje usta, aż ten przyszedł do mnie rano. Otworzyła moje usta i nie byłem już niemy.”
Ps 51,15 →
„Panie, otwórz moje wargi, a moje usta będą głosić twoją chwałę.”
Dn 4,34–37 →
„Pod koniec tych dni, ja, Nabuchodonozor, podniosłem swoje oczy do nieba i wrócił mi mój rozum. Wtedy błogosławiłem Najwyższego i chwaliłem go, i wysławiałem Żyjącego na wieki, bo jego władza to władza wieczna, a jego królestwo trwa z pokolenia na pokolenie.…”
Mk 7,32–37 →
„I przyprowadzili do niego głuchego, który miał trudności z mówieniem, i prosili go, aby położył na niego rękę. Pan, wziąwszy go z tłumu na bok, włożył palce w jego uszy i splunąwszy, dotknął jego języka; A spojrzawszy w niebo, westchnął i powiedział do niego: Effatha, to znaczy: Otwórz się.…”
Ps 30,7–12 →
„Panie, w swojej łaskawości umocniłeś moją górę; ale gdy ukryłeś swoje oblicze, strwożyłem się. Wołałem do ciebie, Panie, modliłem się do Pana: Jaki pożytek z mojej krwi, gdybym zstąpił do dołu? Czy proch będzie cię chwalić? Czy będzie głosić twoją prawdę?…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (4)

Ps 118,18–19 →
„Pan ukarał mnie surowo, ale nie wydał mnie na śmierć. Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, a wejdę w nie i będę wysławiał Pana.”
Ez 3,27 →
„Ale gdy będę z tobą mówić, otworzę ci usta i powiesz do nich: Tak mówi Pan Bóg: Kto chce słuchać, niech słucha, a kto nie chce, niech nie słucha – gdyż są domem buntowniczym.”
Ez 29,21 →
„W tym dniu sprawię, że wyrośnie róg domu Izraela, tobie też pozwolę otworzyć usta pośród nich. I poznają, że ja jestem Panem.”
Mt 9,33 →
„Kiedy demon został wypędzony, niemy przemówił. A tłumy dziwiły się i mówiły: Nigdy czegoś takiego nie widziano w Izraelu.”