Studiuj werset

Księga Kapłańska 25,23

„Ziemia nie będzie sprzedawana na zawsze, gdyż ziemia należy do mnie, a wy jesteście u mnie gośćmi i przybyszami."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ziemia tedy nie będzie sprzedawana na wieczność; bo moja jest ziemia, a wyście gośćmi i przychodniami u mnie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś ziemia nie będzie sprzedawana na wieczność; bowiem ziemia jest Moją; jesteście u Mnie przesiedleńcami i przychodniami.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Ziemia téż nie będzie przedana na wieczność; bo moja jest, a wyście przychodniowie i kmiecie moi.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Niechayże tedy ziemia niebędzie na wieczność przedawana, abowiem ziemia moia iest, a wyście są goście a przychodniowie v mnie.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ The land shall not be sold for ever: for the land is mine; for ye are strangers and sojourners with me.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: The land must not be sold permanently, because it is Mine, and you are but foreigners and residents with Me.
WEB · World English Bible, 2020: “‘The land shall not be sold in perpetuity, for the land is mine; for you are strangers and live as foreigners with me.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Terra quoque non vendetur in perpetuum, quia mea est, et vos advenæ et coloni mei estis:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וְהָאָ֗רֶץ לֹ֤א תִמָּכֵר֙ לִצְמִתֻ֔ת כִּי־לִ֖י הָאָ֑רֶץ כִּֽי־גֵרִ֧ים וְתוֹשָׁבִ֛ים אַתֶּ֖ם עִמָּדִֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἡ γῆ οὐ πραθήσεται εἰς βεβαίωσιν. ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ γῆ, διότι προσήλυτοι καὶ πάροικοι ὑμεῖς ἐστε ἐναντίον μου·

Porównaj cały rozdział Kpł 25 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (17)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1P 2,11 →
„Umiłowani, proszę was, abyście jak obcy i goście powstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy.”
Ez 48,14 →
„I nie będą mogli go sprzedać ani zamienić, ani pierwocin ziemi przekazać innym, gdyż jest poświęcony Panu.”
1Krn 29,15 →
„Jesteśmy bowiem pielgrzymami i przychodniami przed tobą, tak jak wszyscy nasi ojcowie. Nasze dni na ziemi są jak cień i nie ma czego oczekiwać.”
Ps 24,1 →
„Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, świat i jego mieszkańcy.”
Ps 39,12 →
„Wysłuchaj mojej modlitwy, Panie, i nakłoń ucha na moje wołanie; nie bądź głuchy na moje łzy, bo jestem gościem u ciebie i przychodniem, jak wszyscy moi ojcowie.”
Rdz 23,4 →
„Jestem wśród was przybyszem i przychodniem. Dajcie mi na własność grób między wami, abym pogrzebał moją zmarłą sprzed mojego oblicza.”
Wj 19,5 →
„Dlatego teraz, jeśli posłuchacie mego głosu i będziecie przestrzegać mojego przymierza, będziecie moją szczególną własnością ponad wszystkie narody, bo do mnie należy cała ziemia.”
Pwt 32,43 →
„Weselcie się, narody, z jego ludem, gdyż on pomści krew swoich sług i odpłaci zemstą swoim wrogom, a będzie łaskawy dla swej ziemi i swego ludu.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (9)

Rdz 47,9 →
„Jakub odpowiedział faraonowi: Liczba lat mego pielgrzymowania to sto trzydzieści. Krótkie i złe były lata mego życia i nie osiągnąłem wieku moich ojców podczas ich pielgrzymowania.”
Kpł 25,10 →
„Poświęcicie pięćdziesiąty rok i ogłosicie wolność w ziemi wszystkim jej mieszkańcom. Będzie to dla was rok jubileuszowy. Każdy z was wróci do swojej posiadłości i do swojej rodziny.”
2Krn 7,20 →
„Wtedy wykorzenię ich ze swojej ziemi, którą im dałem, a ten dom, który poświęciłem swojemu imieniu, odrzucę sprzed swojego oblicza i uczynię z niego przedmiot przypowieści i pośmiewiskiem wśród wszystkich narodów.”
Ps 85,1 →
„Panie, okazałeś łaskę swej ziemi, przyprowadziłeś z niewoli Jakuba.”
Ps 119,19 →
„Jestem obcym na ziemi, nie ukrywaj przede mną twoich przykazań.”
Oz 9,3 →
„Nie będą mieszkać w ziemi Pana, ale Efraim wróci do Egiptu i w Asyrii będą jedli nieczyste rzeczy.”
Jl 2,18 →
„Wtedy Pan będzie zazdrosny o swoją ziemię i zlituje się nad swoim ludem.”
Jl 3,2 →
„Zgromadzę też wszystkie narody i sprowadzę je do Doliny Jehoszafata, i będę tam z nimi rozprawiał o swoim ludzie i o swoim dziedzictwie Izraela, które rozproszyły wśród narodów i podzieliły moją ziemię.”
Hbr 11,9–13 →
„Przez wiarę przebywał w ziemi obiecanej jak w obcej, mieszkając w namiotach z Izaakiem i Jakubem, współdziedzicami tej samej obietnicy. Oczekiwał bowiem miasta mającego fundamenty, którego budowniczym i twórcą jest Bóg.…”