Studiuj werset

Księga Jeremiasza 20,18

„Po co wyszedłem z łona – aby doznawać trudu i smutku, aby moje dni były strawione wśród hańby?"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Przeczżem wyszedł z żywota, abym doznał pracy i smutku, a żeby dni moje w hańbie strawione były?"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Czemu wyszedłem z łona, bym doznawał tylko pracy i utrapienia, a me dni strawione były w hańbie!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Przeczem wyszedł z żywota, abym widział pracę i boleść, a żeby się skończyły w zawstydzeniu dni moje?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Czemużem wyszedł z żywota abych oglądał pracą y boleść, a iżby dni moie strawione były w posromoceniu:

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Wherefore came I forth out of the womb to see labour and sorrow, that my days should be consumed with shame?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Why did I come out of the womb to see only trouble and sorrow, and to end my days in shame?
WEB · World English Bible, 2020: Why did I come out of the womb to see labor and sorrow, that my days should be consumed with shame?

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quare de vulva egressus sum, ut viderem laborem et dolorem, et consumerentur in confusione dies mei?

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: לָ֤מָּה זֶּה֙ מֵרֶ֣חֶם יָצָ֔אתִי לִרְא֥וֹת עָמָ֖ל וְיָג֑וֹן וַיִּכְל֥וּ בְּבֹ֖שֶׁת יָמָֽי׃ פ
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἱνατί τοῦτο ἐξῆλθον ἐκ μήτρας τοῦ βλέπειν κόπους καὶ πόνους, καὶ διετέλεσαν ἐν αἰσχύνῃ αἱ ἡμέραι μου;

Porównaj cały rozdział Jr 20 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 3,20 →
„Czemu nędznemu dane jest światło, a życie tym, którzy są rozgoryczeni na duszy;”
Hi 14,1 →
„Człowiek, urodzony przez kobietę, ma dni niewiele i ma pełno kłopotów;”
Lm 3,1 →
„Ja jestem tym człowiekiem, który widział utrapienie pod rózgą jego gniewu.”
1P 4,14–16 →
„Jeśli was znieważają z powodu imienia Chrystusa, błogosławieni jesteście, gdyż Duch chwały, Duch Boży spoczywa na was, który przez nich jest bluźniony, ale przez was jest uwielbiony.…”
Ps 69,19 →
„Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i niesławę, przed tobą są wszyscy moi wrogowie.”
Ps 90,9–10 →
„Wszystkie nasze dni przemijają z powodu twego gniewu, nasze lata nikną jak westchnienie. Liczbą naszych dni jest lat siedemdziesiąt, a jeśli sił starczy, lat osiemdziesiąt, a to, co w nich najlepsze, to tylko kłopot i cierpienie, bo szybko mijają, a my odlatujemy.”
1Kor 4,9–13 →
„Bo uważam, że Bóg nas, apostołów, wyznaczył jako ostatnich, jakby na śmierć skazanych. Staliśmy się bowiem widowiskiem dla świata, aniołów i ludzi. My jesteśmy głupi dla Chrystusa, ale wy mądrzy w Chrystusie, my jesteśmy słabi, ale wy mocni, wy szanowani, a my wzgardzeni.…”