Studiuj werset

Księga Hioba 26,8

„Zawiązuje wody w swoich obłokach, a obłok nie pęka pod nimi."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który zawięzuje wody w obłokach swoich, aby zaraz nie wypadły nadół.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory zbiera wody na obłokoch swoich, a obłok się nie rwie pod nimi.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wiąże wody w swoich chmurach, a jednak obłok nie pęka pod nimi.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He bindeth up the waters in his thick clouds; and the cloud is not rent under them.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He wraps up the waters in His clouds, yet the clouds do not burst under their own weight.
WEB · World English Bible, 2020: He binds up the waters in his thick clouds, and the cloud is not burst under them.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui ligat aquas in nubibus suis, ut non erumpant pariter deorsum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: צֹרֵֽר־מַ֥יִם בְּעָבָ֑יו וְלֹא־נִבְקַ֖ע עָנָ֣ן תַּחְתָּֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: δεσμεύων ὕδωρ ἐν νεφέλαις αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐρράγη νέφος ὑποκάτω αὐτοῦ·

Porównaj cały rozdział Hi 26 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 37,11–16 →
„Także wilgocią ziemi obciąża obłok, rozpędza chmurę swoim światłem. One krążą według jego rady, aby czyniły wszystko, co rozkazuje na powierzchni okręgu ziemi. A on sprawia, że się pojawiają – czy to dla karania, czy dla swojej ziemi, czy dla okazywania miłosierdzia.…”
Prz 30,4 →
„Któż wstąpił do nieba i zstąpił? Któż zebrał wiatr w swoje garście? Któż zgarnął wody do swej szaty? Któż utwierdził wszystkie krańce ziemi? Jakie jest jego imię? A jakie jest imię jego syna? Czy wiesz?”
Jr 10,13 →
„Gdy on wydaje głos, huczą wody w niebiosach, on sprawia, że chmury wznoszą się z krańców ziemi; czyni błyskawice z deszczem i wyprowadza wiatr ze swoich skarbców.”
Iz 5,6 →
„I uczynię z niej pustkowie. Nie będzie przycinana ani okopywana, ale porośnie cierniem i ostem; chmurom także nakażę, aby nie spuszczały na nią deszczu.”
Hi 38,9 →
„Gdy chmurę uczyniłem jego szatą, a ciemność jego pieluszkami;”
Hi 38,37 →
„Kto zdoła policzyć chmury swoją mądrością? Kto uspokoi, kiedy leje z nieba;”
Ps 18,10–11 →
„Dosiadł cherubina i latał; latał na skrzydłach wiatru. Z ciemności zrobił sobie ukrycie, namiotem wokół niego były ciemne wody i gęste obłoki nieba.”
Ps 135,7 →
„On sprawia, że mgły wznoszą się z krańców ziemi; wywołuje błyskawice i deszcz, wydobywa wiatr ze swoich skarbców;”
Rdz 1,6–7 →
„Potem Bóg powiedział: Niech stanie się firmament pośrodku wód i niech oddzieli wody od wód. I uczynił Bóg firmament, i oddzielił wody, które są pod firmamentem, od wód, które są nad firmamentem. I tak się stało.”
Hi 36,29 →
„(A kto zrozumie rozmieszczenie chmur i grzmot jego namiotu?”