Studiuj werset

Księga Psalmów 135,7

„On sprawia, że mgły wznoszą się z krańców ziemi; wywołuje błyskawice i deszcz, wydobywa wiatr ze swoich skarbców;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który wywodzi obłoki z kończyn ziemie: łyskawice na deszcz uczynił: który wywodzi wiatry z skarbów swoich.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory wywodzi od kończyn ziemie obłoki, a łyskawice y dżdże sam sprawuie, a wywodzi wiatr z skarbow swoich.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: On sprawia, że mgły wznoszą się z krańców ziemi; czyni błyskawice dla deszczu, wypuszcza wiatr ze swoich skarbców;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings for the rain; he bringeth the wind out of his treasuries.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He causes the clouds to rise from the ends of the earth. He generates the lightning with the rain and brings forth the wind from His storehouses.
WEB · World English Bible, 2020: He causes the clouds to rise from the ends of the earth. He makes lightnings with the rain. He brings the wind out of his treasuries.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Educens nubes ab extremo terræ, fulgura in pluviam fecit; qui producit ventos de thesauris suis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מַֽעֲלֶ֣ה נְשִׂאִים֮ מִקְצֵ֪ה הָ֫אָ֥רֶץ בְּרָקִ֣ים לַמָּטָ֣ר עָשָׂ֑ה מֽוֹצֵא־ר֝וּחַ מֵאֽוֹצְרוֹתָֽיו׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἀνάγων νεφέλας ἐξ ἐσχάτου τῆς γῆς, ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησεν· ὁ ἐξάγων ἀνέμους ἐκ θησαυρῶν αὐτοῦ,

Porównaj cały rozdział Ps 135 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Jr 10,13 →
„Gdy on wydaje głos, huczą wody w niebiosach, on sprawia, że chmury wznoszą się z krańców ziemi; czyni błyskawice z deszczem i wyprowadza wiatr ze swoich skarbców.”
Hi 28,25–26 →
„Określił wagę wiatrom i odważył miarą wody. Gdy ustanowił prawo dla deszczu i drogę dla błyskawicy gromu;”
Jr 51,16 →
„Gdy on wydaje głos, huczą wody w niebiosach, on sprawia, że chmury wznoszą się z krańców ziemi. I czyni błyskawice z deszczem, a wywodzi wiatr ze swoich skarbców.”
Za 10,1 →
„Proście Pana o deszcz w późnej porze deszczowej, a Pan stworzy chmury burzowe i da wam obfity deszcz i każdemu trawę na polu.”
Ps 148,8 →
„Ogniu i gradzie, śniegu i paro, wietrze gwałtowny, wykonujący jego rozkaz;”
J 3,8 →
„Wiatr wieje, gdzie chce, i słyszysz jego głos, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak jest z każdym, kto się narodził z Ducha.”
Rdz 2,5–6 →
„Wszelkie krzewy polne, zanim były na ziemi, i wszelkie rośliny polne, nim wzeszły. Bo Pan Bóg jeszcze nie spuścił deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał ziemię. Ale z ziemi wychodziła para, która nawilżała całą powierzchnię ziemi.”
1Krl 18,1 →
„Po upływie wielu dni, w trzecim roku, doszło do Eliasza słowo Pana: Idź, pokaż się Achabowi, a ja ześlę deszcz na ziemię.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

1Krl 18,41–45 →
„Potem Eliasz powiedział do Achaba: Idź, jedz i pij. Słychać bowiem szum ulewnego deszczu. Achab poszedł więc jeść i pić. A Eliasz wstąpił na szczyt Karmelu. Następnie padł na ziemię i włożył twarz między kolana; I powiedział do swego sługi: Idź teraz i popatrz w stronę morza.…”
Hi 5,10 →
„Który zsyła deszcz na ziemię i spuszcza wody na pola;”
Hi 38,22–28 →
„Czy dotarłeś do skarbnic śniegu? Czy widziałeś skarbnice gradu; Który zachowuję na czas ucisku, na dzień bitwy i wojny? Jaką drogą dzieli się światłość, która rozpędza wiatr wschodni po ziemi?…”
Ps 107,25 →
„Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.”
Jr 14,22 →
„Czy wśród marności pogan są takie, co spuszczają deszcz? Czy niebiosa mogą same dawać deszcze? Czy to nie ty, Panie, nasz Boże? Dlatego oczekujemy ciebie, bo ty czynisz to wszystko.”
Jon 1,4 →
„Lecz Pan zesłał gwałtowny wiatr na morze i powstała potężna burza na morzu, tak że zdawało się, że okręt się rozbije.”