Studiuj werset

Księga Hioba 26,7

„Rozciągnął północ nad pustym miejscem i ziemię zawiesił na niczym."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Rozciąga północ nad pustką, ziemię zawiesza na nicości.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który rozciąga północny kraj na próżnem miejscu, i zawiesza ziemię na niczem.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Rosciągnął Pułnocy nad mieyscem prożnem, a zawiesił ziemię ni na czym.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Rozciąga północ nad pustką i ziemię zawiesza nad nicością.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He stretcheth out the north over the empty place, and hangeth the earth upon nothing.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He stretches out the north over empty space; He hangs the earth upon nothing.
WEB · World English Bible, 2020: He stretches out the north over empty space, and hangs the earth on nothing.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui extendit aquilonem super vacuum, et appendit terram super nihilum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: נֹטֶ֣ה צָפ֣וֹן עַל־תֹּ֑הוּ תֹּ֥לֶה אֶ֝֗רֶץ עַל־בְּלִי־מָֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐκτείνων βορέαν ἐπ᾿ οὐδέν, κρεμάζων γῆν ἐπὶ οὐδενός·

Porównaj cały rozdział Hi 26 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Hi 9,8 →
„On sam rozciąga niebiosa i kroczy po falach morza.”
Ps 104,2–5 →
„Okryłeś się światłością jak szatą, rozciągnąłeś niebiosa jak zasłonę. Zbudowałeś na wodach swoje komnaty, czynisz obłoki swym rydwanem, chodzisz na skrzydłach wiatru. Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.…”
Iz 40,22 →
„To ten, który zasiada nad okręgiem ziemi – jej mieszkańcy są jak szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jak zasłonę i rozciągnął je jak namiot mieszkalny;”
Iz 42,5 →
„Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i je rozpostarł; który rozszerzył ziemię i to, co się z niej rodzi; który daje tchnienie ludziom mieszkającym na niej i ducha tym, co po niej chodzą.”
Ps 24,2 →
„Na morzach bowiem ugruntował go i utwierdził na rzekach.”
Prz 8,23–27 →
„Przed wiekami zostałam ustanowiona, od początku; zanim powstała ziemia; Gdy jeszcze nie było głębin, zostałam zrodzona, kiedy jeszcze nie było źródeł obfitujących w wody. Zanim góry zostały założone, nim były pagórki, zostałam zrodzona.…”
Rdz 1,1–2 →
„Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. A ziemia była bezkształtna i pusta i ciemność była nad głębią, a Duch Boży unosił się nad wodami.”
Iz 40,26 →
„Podnieście w górę swoje oczy i patrzcie: Kto stworzył te rzeczy? Ten, kto wyprowadza ich zastępy według liczby i to wszystko po imieniu nazywa, według ogromu jego siły i wielkiej potęgi, tak że ani jedna z nich nie zginie?”