Studiuj werset

Dzieje Apostolskie 13,18

„Przez około czterdzieści lat znosił ich obyczaje na pustyni."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I przez czas czterdziestu lat znosił obyczaje ich na puszczy."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Także znosił ich na pustkowiu przez około czterdziestoletni okres.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I przez czas czterdzieści lat znosił obyczaje ich na puszczy.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y około czterdzieści lat czasu, cierpiał zwyczaie ich na puszczy.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Potem, przez blisko czterdzieści lat, znosił ich na pustyni.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: I przez blisko czterdzieści lat znosił ich sposób życia na pustyni.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: I około czterdziestu lat znosił ich obyczaje na pustkowiu.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And about the time of forty years suffered he their manners in the wilderness.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: He endured their conduct for about forty years in the wilderness.
WEB · World English Bible, 2020: For a period of about forty years he put up with them in the wilderness.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: et per quadraginta annorum tempus mores eorum sustinuit in deserto.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Καὶ ὡς τεσσαρακονταετῆ χρόνον ἐτροποφόρησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: καὶ ὡς τεσσαρακονταετῆ χρόνον ἐτροποφόρησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ,
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: καὶ ὡς τεσσερακονταετῆ χρόνον ἐτροποφόρησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ,
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: καί, ὡς τεσσερακονταετῆ χρόνον ἐτροποφόρησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ,

Porównaj cały rozdział Dz 13 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (17)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Dz 7,36 →
„On wyprowadził ich, czyniąc cuda i znaki w ziemi Egiptu, nad Morzem Czerwonym i na pustyni przez czterdzieści lat.”
Wj 16,2 →
„I całe zgromadzenie synów Izraela szemrało przeciw Mojżeszowi i Aaronowi na pustyni.”
Wj 16,35 →
„A synowie Izraela jedli mannę przez czterdzieści lat, aż przybyli do ziemi zamieszkałej. Jedli mannę, aż przybyli do granic ziemi Kanaan.”
Lb 14,22 →
„Tak wszyscy, którzy widzieli moją chwałę i moje znaki, które czyniłem w Egipcie i na pustyni, a wystawiali mnie na próbę już dziesięciokrotnie i nie słuchali mego głosu;”
Lb 14,33–34 →
„A wasi synowie będą się tułali po tej pustyni przez czterdzieści lat i poniosą karę za wasze cudzołóstwa, aż wasze trupy zniszczeją na pustyni. Według liczby dni, w ciągu których wyszpiegowaliście ziemię, to znaczy czterdzieści dni, dzień za rok, będziecie ponosić karę za wasze nieprawości przez…”
Pwt 1,31 →
„I na pustyni, gdzie widziałeś, jak Pan, twój Bóg, nosił cię tak, jak ojciec nosi swego syna, przez całą drogę, którą szliście, aż przybyliście na to miejsce.”
Pwt 9,7 →
„Pamiętaj, a nie zapominaj, jak pobudzałeś do gniewu Pana, swego Boga, na pustyni. Od tego dnia, w którym wyszedłeś z ziemi Egiptu, aż do waszego przyjścia na to miejsce buntowaliście się przeciwko Panu.”
Pwt 9,21–24 →
„A wasz grzech, to jest cielca, którego uczyniliście, wziąłem i spaliłem w ogniu, potłukłem go i pokruszyłem, aż się stał miałki jak proch. I wrzuciłem jego proch do potoku wypływającego z góry. Potem w Tabera, w Massa i w Kibrot-Hattaawa pobudziliście Pana do gniewu.…”

Pokaż pozostałe odsyłacze (9)

Ne 9,16–21 →
„Ale oni i nasi ojcowie zuchwale sobie postąpili i uczynili twardym swój kark, i nie słuchali twoich przykazań. Odmówili posłuszeństwa i nie pamiętali o twoich cudach, które dla nich czyniłeś, ale uczynili twardym swój kark i w swoim buncie ustanowili sobie wodza, aby wrócić do swojej niewoli.…”
Ps 78,17–42 →
„Lecz oni jeszcze więcej grzeszyli przeciwko niemu i pobudzili do gniewu Najwyższego na pustyni; I wystawiali Boga na próbę w swych sercach, żądając pokarmu według swego pragnienia. I mówili przeciwko Bogu tymi słowy: Czy Bóg może zastawić stół na tej pustyni?…”
Ps 95,8–11 →
„Nie zatwardzajcie waszych serc jak w Meriba, jak w czasie kuszenia na pustyni; Kiedy mnie wystawiali na próbę wasi ojcowie, doświadczali mnie i widzieli moje dzieła. Przez czterdzieści lat czułem odrazę do tego pokolenia i powiedziałem: Ten lud błądzi sercem i nie poznał moich dróg;…”
Ps 106,13–29 →
„Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady. Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na pustkowiu. I dał im, czego żądali, lecz zesłał na ich dusze wycieńczenie.…”
Ez 20,10–17 →
„A tak wyprowadziłem ich z ziemi Egiptu i przyprowadziłem na pustynię. Dałem im moje ustawy i objawiłem im moje prawa, które jeśli człowiek wypełnia, będzie przez nie żył. Ponadto dałem im moje szabaty, aby były znakiem między mną a nimi, aby wiedzieli, że ja jestem Panem, który ich uświęca.…”
Am 5,25–26 →
„Czy składaliście mi ofiary i dary na pustyni przez czterdzieści lat, domu Izraela? Przecież nosiliście przybytek waszego Molocha i Kijuna, wasze bożki, gwiazdę waszych bogów, których sobie uczyniliście.”
Dz 7,39–43 →
„Lecz nasi ojcowie nie chcieli mu być posłuszni, ale odepchnęli go i zwrócili swoje serca ku Egiptowi. Powiedzieli do Aarona: Zrób nam bogów, którzy będą szli przed nami, bo nie wiemy, co się stało z tym Mojżeszem, który nas wyprowadził z ziemi Egiptu.…”
Hbr 3,7–10 →
„Dlatego, jak mówi Duch Święty: Dzisiaj, jeśli usłyszycie jego głos; Nie zatwardzajcie waszych serc jak podczas rozdrażnienia, w dniu próby na pustyni; Gdzie mnie wystawiali na próbę wasi ojcowie i doświadczali, i oglądali moje dzieła przez czterdzieści lat.…”
Hbr 3,16–19 →
„Niektórzy bowiem, usłyszawszy, rozdrażnili Pana, ale nie wszyscy z tych, którzy wyszli z Egiptu pod wodzą Mojżesza. A na kogo gniewał się przez czterdzieści lat? Czy nie na tych, którzy zgrzeszyli, a których ciała legły na pustyni?…”