Studiuj werset

Księga Wyjścia 33,4

„Gdy lud usłyszał te złe wieści, zasmucił się i nikt nie włożył na siebie swoich ozdób."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A usłyszawszy lud tę rzecz złą, zasmucił się, i nie włożył żaden ochędóstwa swego na się."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Lud usłyszał to gniewne słowo i się zasmucił, i nikt nie włożył na siebie swej ozdoby.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I usłyszawszy lud mowę tę bardzo złą, płakał, i żaden wedle zwyczaju nie włożył na się ochędóżki swojéj.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Takowe złe wskazanie vsłyszawszy lud zasmucił sie, a żaden sie wedle zwyczaiu swego nie stroił.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ And when the people heard these evil tidings, they mourned: and no man did put on him his ornaments.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: When the people heard these bad tidings, they went into mourning, and no one put on any of his jewelry.
WEB · World English Bible, 2020: When the people heard this evil news, they mourned; and no one put on his jewelry.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Audiensque populus sermonem hunc pessimum, luxit: et nullus ex more indutus est cultu suo.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיִּשְׁמַ֣ע הָעָ֗ם אֶת־הַדָּבָ֥ר הָרָ֛ע הַזֶּ֖ה וַיִּתְאַבָּ֑לוּ וְלֹא־שָׁ֛תוּ אִ֥ישׁ עֶדְי֖וֹ עָלָֽיו׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἀκούσας ὁ λαὸς τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, κατεπένθησεν ἐν πενθικοῖς.

Porównaj cały rozdział Wj 33 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Lb 14,39 →
„I Mojżesz powtórzył te słowa wszystkim synom Izraela, i lud bardzo płakał.”
Kpł 10,6 →
„Potem Mojżesz powiedział do Aarona i jego synów, Eleazara i Itamara: Nie obnażajcie swoich głów ani nie rozdzierajcie swoich szat, abyście nie pomarli i aby Bóg nie rozgniewał się na całe zgromadzenie. Lecz wasi bracia, cały dom Izraela, niech opłakują ten pożar, który Pan rozpalił.”
Lb 14,1 →
„Wtedy całe zgromadzenie podniosło donośny lament i lud płakał tej nocy.”
Ez 24,17 →
„Zaniechaj zawodzenia, nie urządzaj żałoby po zmarłej; zawiąż sobie zawój, nałóż obuwie na nogi, nie zasłaniaj warg i nie jedz niczyjego chleba.”
Ez 24,23 →
„Wasze zawoje będą na waszych głowach i wasze obuwie na nogach; nie będziecie zawodzić ani płakać, lecz będziecie schnąć z powodu waszych nieprawości i będziecie wzdychać jeden do drugiego.”
Ez 26,16 →
„Wtedy wszyscy książęta morscy zejdą ze swoich tronów, złożą z siebie swoje płaszcze i zdejmą swoje haftowane szaty. Przyobleką się w strach, usiądą na ziemi, będą drżeć nieustannie i zdumiewać się nad tobą.”