Studiuj werset

Księga Rodzaju 44,27

„I twój sługa, mój ojciec, powiedział do nas: Wy wiecie, że moja żona urodziła mi dwóch synów."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I rzekł sługa twój, ojciec mój, do nas: Wy wiecie, że dwóch synów urodziła mi żona moja;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I twój sługa, a mój ojciec, do nas powiedział: Wiadomo wam, że moja żona urodziła mi dwóch.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Na co on odpowiedział: Wy wiecie, iż mi dwu parodziła żona moja.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Na co powiedział nam służebnik twoy a ociec nasz, Wiecie iż żona moia dwu mi synow porodziła.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And thy servant my father said unto us, Ye know that my wife bare me two sons:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And your servant my father said to us, ‘You know that my wife bore me two sons.
WEB · World English Bible, 2020: Your servant, my father, said to us, ‘You know that my wife bore me two sons.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Ad quæ ille respondit: Vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֹּ֛אמֶר עַבְדְּךָ֥ אָבִ֖י אֵלֵ֑ינוּ אַתֶּ֣ם יְדַעְתֶּ֔ם כִּ֥י שְׁנַ֖יִם יָֽלְדָה־לִּ֥י אִשְׁתִּֽי׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: εἶπε δὲ ὁ παῖς σου, ὁ πατὴρ ἡμῶν πρὸς ἡμᾶς· ὑμεῖς γινώσκετε ὅτι δύο ἔτεκέ μοι ἡ γυνή·

Porównaj cały rozdział Rdz 44 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rdz 46,19 →
„Synowie Racheli, żony Jakuba: Józef i Beniamin.”
Rdz 30,22–25 →
„Bóg wspomniał też na Rachelę i wysłuchał ją Bóg, i otworzył jej łono. Poczęła więc i urodziła syna, i powiedziała: Bóg zabrał moją hańbę. Nadała mu imię Józef i powiedziała: Niech Pan da mi drugiego syna.…”
Rdz 35,16–18 →
„Potem wyruszyli z Betel i gdy mieli kawałek drogi do Efraty, Rachela zaczęła rodzić, a poród miała ciężki. Gdy rodziła w wielkich bólach, położna powiedziała do niej: Nie bój się, bo i tego syna będziesz miała.…”
Rdz 29,18–21 →
„Jakub kochał Rachelę i powiedział: Będę ci służył siedem lat za twoją młodszą córkę Rachelę. Laban odpowiedział: Lepiej mi ją dać tobie niż innemu mężczyźnie. Zamieszkaj ze mną. I Jakub służył za Rachelę siedem lat, które wydawały mu się jak kilka dni, bo ją kochał.…”
Rdz 29,28 →
„I Jakub tak zrobił, i dopełnił jej tydzień. Potem Laban dał mu swoją córkę Rachelę za żonę.”