Studiuj werset

Księga Rodzaju 34,8

„I Chamor powiedział do nich: Mój syn Sychem przylgnął duszą do waszej córki. Dajcie mu ją, proszę, za żonę."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I rzekł Hemor do nich mówiąc: Sychem, syn mój, przyłożył serce swe ku córce waszej; dajcież mu ją proszę za żonę."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś Chamor mówił z nimi w te słowa: Moim synem jest Szechem. Jego dusza zapragnęła waszej córki; dajcie mu ją za żonę.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Mówił tedy Hemor do nich: Dusza Sychem, syna mego spoiła się z córką waszą: dajcie mu ją za żonę.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy Hemor rzekł do nich temi słowy, Sychem syn moy przyłożył serce swe ku corce waszey, a tak proszę daycie mu ią za żonę.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And Hamor communed with them, saying, The soul of my son Shechem longeth for your daughter: I pray you give her him to wife.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But Hamor said to them, “My son Shechem longs for your daughter. Please give her to him as his wife.
WEB · World English Bible, 2020: Hamor talked with them, saying, “The soul of my son, Shechem, longs for your daughter. Please give her to him as a wife.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Locutus est itaque Hemor ad eos: Sichem filii mei adhæsit anima filiæ vestræ: date eam illi uxorem:

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיְדַבֵּ֥ר חֲמ֖וֹר אִתָּ֣ם לֵאמֹ֑ר שְׁכֶ֣ם בְּנִ֗י חָֽשְׁקָ֤ה נַפְשׁוֹ֙ בְּבִתְּכֶ֔ם תְּנ֨וּ נָ֥א אֹתָ֛הּ ל֖וֹ לְאִשָּֽׁה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ ἐλάλησεν Ἐμμὼρ αὐτοῖς λέγων· Συχὲμ ὁ υἱός μου προείλετο τῇ ψυχῇ τὴν θυγατέρα ὑμῶν· δότε οὖν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα

Porównaj cały rozdział Rdz 34 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Krl 11,2 →
„Spośród tych narodów, o których Pan powiedział synom Izraela: Nie łączcie się z nimi i niech one nie łączą się z wami; z pewnością bowiem skłonią wasze serca ku swoim bogom. Salomon przylgnął do nich miłością.”
Ps 119,20 →
„Moja dusza omdlewa, tęskniąc cały czas za twoimi sądami.”
Rdz 34,3 →
„I przylgnęła jego dusza do Diny, córki Jakuba, a zakochał się w dziewczynie i czule do niej mówił.”
Ps 63,1 →
„Boże, ty jesteś moim Bogiem, od rana cię szukam; pragnie ciebie moja dusza, tęskni do ciebie moje ciało w ziemi suchej i spragnionej, w której nie ma wody;”
Ps 84,2 →
„Moja dusza wzdycha i omdlewa z tęsknoty do przedsionków Pana; moje serce i ciało wołają radośnie do Boga żywego.”