Studiuj werset

Księga Rodzaju 34,3

„I przylgnęła jego dusza do Diny, córki Jakuba, a zakochał się w dziewczynie i czule do niej mówił."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„I spoiła się dusza jego z Dyną, córką Jakóbową, a rozmiłowawszy się dzieweczki, mówił do serca jej."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ale jego dusza przylgnęła do córki Jakóba Diny, pokochał tą dziewczynę i przemawiał do serca panny.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I spoiła się z nią dusza jego, a smutną ubłagał łagodnemi słowy.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y przyłożył serce swe ku Dynie corce Iakobowey, a barzo się iey rozmiłował mowiąc z nią barzo pięknemi słowy.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And his soul clave unto Dinah the daughter of Jacob, and he loved the damsel, and spake kindly unto the damsel.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And his soul was drawn to Dinah, the daughter of Jacob. He loved the young girl and spoke to her tenderly.
WEB · World English Bible, 2020: His soul joined to Dinah, the daughter of Jacob, and he loved the young lady, and spoke kindly to the young lady.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et conglutinata est anima ejus cum ea, tristemque delinivit blanditiis.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַתִּדְבַּ֣ק נַפְשׁ֔וֹ בְּדִינָ֖ה בַּֽת־יַעֲקֹ֑ב וַיֶּֽאֱהַב֙ אֶת־הַֽנַּעֲרָ֔ וַיְדַבֵּ֖ר עַל־לֵ֥ב הַֽנַּעֲרָֽ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ προσέσχε τῇ ψυχῇ Δείνας τῆς θυγατρὸς Ἰακὼβ καὶ ἠγάπησε τὴν παρθένον καὶ ἐλάλησε κατὰ τὴν διάνοιαν τῆς παρθένου αὐτῇ.

Porównaj cały rozdział Rdz 34 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 40,2 →
„Przemawiajcie do serca Jerozolimy, wołajcie do niej, że dopełnił się jej postanowiony czas, że została przebaczona jej nieprawość, bo otrzymała z ręki Pana w dwójnasób za wszystkie swoje grzechy.”
Oz 2,14 →
„Dlatego oto zwabię ją, zaprowadzę na pustynię i będę mówić do niej łaskawie;”
Rt 1,14 →
„A one znowu podniosły głosy i zaczęły płakać. I Orfa pocałowała swoją teściową, ale Rut pozostała przy niej.”
1Sm 18,1 →
„Kiedy przestał rozmawiać z Saulem, dusza Jonatana związała się z duszą Dawida i Jonatan umiłował go jak własną duszę.”
2Sm 19,7 →
„Teraz wstań więc, wyjdź i przemów łagodnie do swoich sług. Przysięgam bowiem na Pana, że jeśli nie wyjdziesz, nikt nie pozostanie przy tobie tej nocy, a będzie to gorsze niż całe zło, jakie spotkało cię od twej młodości aż dotąd.”