Studiuj werset

Księga Psalmów 46,2

„Dlatego nie będziemy się bać, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w sam środek morza;"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Dlatego się nie zatrwożymy, kiedy zostanie wstrząśnięta ziemia i zapadną się góry w łono mórz.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Przetóż się bać nie będziem, gdy się poruszy ziemia, i przeniosą się góry w serce morza.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A dla tegoż nie będziem się bać chociażby się zachwiała ziemia, a choćby były gory obalone w posrod Morza.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Dlatego nie będziemy się bać, choćby się zapadła ziemia, choćby się zsunęły góry w samo wnętrze mórz;

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Therefore will not we fear, though the earth be removed, and though the mountains be carried into the midst of the sea;
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Therefore we will not fear, though the earth is transformed and the mountains are toppled into the depths of the seas,
WEB · World English Bible, 2020: Therefore we won’t be afraid, though the earth changes, though the mountains are shaken into the heart of the seas;

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Propterea non timebimus dum turbabitur terra, et transferentur montes in cor maris.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: עַל־כֵּ֣ן לֹא־נִ֭ירָא בְּהָמִ֣יר אָ֑רֶץ וּבְמ֥וֹט הָ֝רִ֗ים בְּלֵ֣ב יַמִּֽים׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: διὰ τοῦτο οὐ φοβηθησόμεθα ἐν τῷ ταράσσεσθαι τὴν γῆν καὶ μετατίθεσθαι ὄρη ἐν καρδίαις θαλασσῶν.

Porównaj cały rozdział Ps 46 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (12)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 23,4 →
„Choćbym nawet chodził doliną cienia śmierci, zła się nie ulęknę, bo ty jesteś ze mną; twoja laska i kij pocieszają mnie.”
Hbr 13,6 →
„Śmiało więc możemy mówić: Pan jest moim pomocnikiem, nie będę się lękał tego, co może mi uczynić człowiek.”
Ps 27,3 →
„Choćby wojsko rozbiło naprzeciw mnie obóz, moje serce się nie ulęknie; choćby wojna wybuchła przeciw mnie, nawet wtedy będę ufał.”
Łk 21,9–11 →
„Gdy zaś usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie bójcie się. To bowiem najpierw musi się stać, ale koniec nie nastąpi natychmiast. Wtedy mówił do nich: Powstanie naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu.…”
Mt 21,21 →
„Wtedy Jezus im odpowiedział: Zaprawdę powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę i nie zwątpicie, nie tylko to, co się stało z drzewem figowym, uczynicie, ale jeśli i tej górze powiecie: Podnieś się i rzuć się do morza, stanie się tak.”
Łk 21,33 →
„Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.”
Ps 18,7 →
„Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady gór zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.”
Ps 82,5 →
„Lecz oni nic nie wiedzą i nie rozumieją, ciągle chodzą w ciemności; zachwiały się wszystkie fundamenty ziemi.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (4)

2P 3,10–14 →
„A jak złodziej w nocy przyjdzie dzień Pana, w którym niebiosa z wielkim hukiem przeminą, żywioły rozpalone ogniem stopią się, a ziemia i dzieła, które są na niej, spłoną.…”
Łk 21,25–28 →
„I będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga zrozpaczonych narodów, gdy zaszumi morze i fale. Ludzie będą drętwieć ze strachu w oczekiwaniu tego, co przyjdzie na cały świat. Poruszą się bowiem moce niebios.…”
Rdz 7,11–12 →
„W sześćsetnym roku życia Noego, w drugim miesiącu, siedemnastego dnia tego miesiąca, w tym właśnie dniu, przerwały się wszystkie źródła wielkiej głębi i otworzyły się okna nieba. I deszcz padał na ziemię czterdzieści dni i czterdzieści nocy.”
Mt 8,24–26 →
„A oto zerwała się na morzu wielka burza, tak że fale zalewały łódź. On zaś spał. A jego uczniowie, podszedłszy, obudzili go, mówiąc: Panie, ratuj nas! Giniemy! I powiedział do nich: Czemu się boicie, ludzie małej wiary? Potem wstał, zgromił wichry i morze i nastała wielka cisza.”