Studiuj werset

Księga Psalmów 33,16

„Nie wybawi króla liczne wojsko ani nie ocali wojownika wielka siła."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Nie bywa król wybawiony przez wielkość wojska, ani mocarz nie ujdzie przez wielką moc swoję."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Nie ratuje króla wielkie wojsko, a bohatera pełnia sił nie ocala.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Nie bywa wybawion król przez wielką moc, a olbrzym nie będzie wybawion wielkością siły swojéj.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Krol nie będzie wyzwolon wielkoscią woyska, a mocarz nie vydzie w wielkiey mocy swoiey.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Nie wybawi króla liczne wojsko ani nie ocali bohatera wielka siła.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: There is no king saved by the multitude of an host: a mighty man is not delivered by much strength.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: No king is saved by his vast army; no warrior is delivered by his great strength.
WEB · World English Bible, 2020: There is no king saved by the multitude of an army. A mighty man is not delivered by great strength.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Non salvatur rex per multam virtutem, et gigas non salvabitur in multitudine virtutis suæ.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: אֵֽין־הַ֭מֶּלֶךְ נוֹשָׁ֣ע בְּרָב־חָ֑יִל גִּ֝בּ֗וֹר לֹֽא־יִנָּצֵ֥ל בְּרָב־כֹּֽחַ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: οὐ σῴζεται βασιλεὺς διὰ πολλὴν δύναμιν, καὶ γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλήθει ἰσχύος αὐτοῦ.

Porównaj cały rozdział Ps 33 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 44,3 →
„Nie zdobyli bowiem ziemi swym mieczem ani ich nie wybawiło własne ramię, lecz twoja prawica i twoje ramię, i światło twego oblicza, bo upodobałeś ich sobie.”
Jr 9,23 →
„Tak mówi Pan: Niech się nie chlubi mądry swoją mądrością, niech się nie chlubi mocarz swoją siłą i niech się nie chlubi bogaty swoim bogactwem;”
Ps 44,6–7 →
„Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz; Lecz ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.”
Sdz 7,2 →
„I Pan powiedział do Gedeona: Lud, który przebywa z tobą, jest zbyt liczny, abym wydał Midianitów w jego ręce, gdyż Izrael mógłby się chełpić przede mną, mówiąc: Moja ręka mnie wybawiła.”
Wj 14,28 →
„Wtedy wody wróciły i okryły rydwany i jeźdźców, i całe wojsko faraona, które weszło za nimi w morze. Nie pozostał ani jeden z nich.”
1Sm 14,8–16 →
„Wtedy Jonatan powiedział: Pójdziemy do tych ludzi i pokażemy się im. Jeśli powiedzą nam: Czekajcie, aż przyjdziemy do was, to zatrzymamy się na swym miejscu i nie pójdziemy do nich; Lecz jeśli powiedzą: Chodźcie do nas, to pójdziemy, gdyż Pan wydał ich w nasze ręce. To będzie dla nas znakiem.…”
1Sm 17,45–49 →
„Wtedy Dawid odpowiedział Filistynowi: Ty przychodzisz do mnie z mieczem, włócznią i tarczą, a ja przychodzę do ciebie w imię Pana zastępów, Boga wojsk Izraela, któremu rzuciłeś wyzwanie.…”
2Sm 21,16–22 →
„Wtedy Iszbibenob, który wywodził się z synów pewnego olbrzyma, a którego włócznia ważyła trzysta syklów brązu i który miał przepasany nowy miecz, postanowił, że zabije Dawida. Lecz Abiszaj, syn Serui, przyszedł mu z pomocą, uderzył Filistyna i zabił go.…”
2Krn 32,8–9 →
„Z nim jest ramię cielesne, lecz z nami jest Pan, nasz Bóg, aby nam pomóc, ratować nas i prowadzić nasze wojny. Lud więc zaufał słowom Ezechiasza, króla Judy. Potem Sennacheryb, król Asyrii, podczas gdy zdobywał Lakisz wraz z całym swoim wojskiem, posłał swoje sługi do Jerozolimy, do Ezechiasza…”