Studiuj werset

Ewangelia Mateusza 11,20

„Wtedy zaczął ganić miasta, w których działo się najwięcej jego cudów, że nie pokutowały, mówiąc:"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Tedy począł przymawiać miastom, w których się najwięcej działo cudów jego, że nie pokutowały, mówiąc:"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Wtedy zaczął ganić miasta, w których się stało najwięcej jego cudów, że się nie skruszyły:
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Tedy począł wymawiać miastom, w których się stało bardzo wiele cudów jego, że nie czyniły pokuty:
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Tedy począł tak wyrzucać na oczy miastam w ktorych się stało barzo wiele cudow iego, że się nie vpamiętały.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Wtedy zaczął czynić wyrzuty miastom, w których dokonał najwięcej cudów, że mimo to się nie opamiętały.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Wtedy zaczął czynić wyrzuty miastom, w których działo się bardzo wiele Jego dzieł mocy, że nie upamiętały się, mówiąc:
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Wtedy zaczął napominać miasta, w których działo się najwięcej jego cudownych dzieł, ponieważ się nie skruszyły:

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ Then began he to upbraid the cities wherein most of his mighty works were done, because they repented not:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Then Jesus began to denounce the cities in which most of His miracles had been performed, because they did not repent.
WEB · World English Bible, 2020: Then he began to denounce the cities in which most of his mighty works had been done, because they didn’t repent.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Tunc cœpit exprobrare civitatibus, in quibus factæ sunt plurimæ virtutes ejus, quia non egissent pœnitentiam:

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν·
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν·
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: Τότε ἤρξατο ὀνειδίζειν τὰς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο αἱ πλεῖσται δυνάμεις αὐτοῦ, ὅτι οὐ μετενόησαν·

Porównaj cały rozdział Mt 11 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (8)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Łk 10,13–15 →
„Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się te cuda, które się u was dokonały, dawno by pokutowały, siedząc w worze i popiele. Dlatego Tyrowi i Sydonowi lżej będzie na sądzie niż wam.…”
Jr 8,6 →
„Uważałem i słyszałem: nie mówią właściwie, nikt nie żałuje swej niegodziwości, mówiąc: Cóż uczyniłem? Każdy biegnie swoją drogą, jak koń pędzący do bitwy.”
2Tm 2,25–26 →
„Łagodnie nauczający tych, którzy się sprzeciwiają; może kiedyś Bóg da im pokutę, aby uznali prawdę; Oprzytomnieli i wyrwali się z sideł diabła, przez którego zostali schwytani do pełnienia jego woli.”
Iz 1,2–5 →
„Słuchajcie, niebiosa, a ty, ziemio, nakłoń ucha. Pan bowiem przemówił: Wychowałem i wywyższyłem synów, ale oni zbuntowali się przeciw mnie. Wół zna swojego gospodarza i osioł żłób swego pana, lecz Izrael mnie nie zna, mój lud się nie zastanawia.…”
Ap 9,20–21 →
„A pozostali ludzie, którzy nie zostali zabici przez te plagi, nie pokutowali od uczynków swoich rąk, tak by nie oddawać pokłonu demonom i bożkom złotym, srebrnym, miedzianym, kamiennym i drewnianym, które nie mogą ani widzieć, ani słyszeć, ani chodzić.…”
Ap 2,21 →
„I dałem jej czas, aby pokutowała ze swego nierządu, ale nie pokutowała.”
Ps 81,11–13 →
„Lecz mój lud nie usłuchał mego głosu, a Izrael nie chciał mnie. Zostawiłem ich więc żądzom ich serca i postępowali według swoich zamysłów. O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami!”
Mt 21,28–32 →
„Jak wam się wydaje? Pewien człowiek miał dwóch synów. Podszedł do pierwszego i powiedział: Synu, idź, pracuj dziś w mojej winnicy. Ale on odpowiedział: Nie chcę. Lecz potem odczuł żal i poszedł. Podszedł do drugiego i powiedział to samo. On zaś odpowiedział: Idę, panie. Ale nie poszedł.…”