Studiuj werset

Ewangelia Mateusza 10,4

„Szymon Kananejczyk i Judasz Iskariota, ten, który go zdradził."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Szymon Kananejczyk, i Judasz Iszkaryjot, który go też wydał."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Szymon Kananejczyk, i Judas Iszkariot, który go też wydał.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Symon Kananejczyk i Judasz Iszkaryot, który go téż wydał.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Symon Kannitczyk, y Iudasz Iskaryotes, ktory go też wydał.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Szymon Gorliwy i Judasz z Kariotu—ten, który później wydał Jezusa.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Szymon Kananejczyk i Judasz Iskariota, ten, który Go wydał.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Szymon Kananejczyk, i Judasz Iskariota, który go też wydał.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Simon the Canaanite, and Judas Iscariot, who also betrayed him.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Simon the Zealot, and Judas Iscariot, who betrayed Jesus.
WEB · World English Bible, 2020: Simon the Zealot; and Judas Iscariot, who also betrayed him.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Simon Chananæus, et Judas Iscariotes, qui et tradidit eum.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Σίμων ὁ Κανανίτης, καὶ Ἰούδας Ἰσκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: Σίμων ὁ Κανανίτης καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Σίμων ὁ Καναναῖος καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: Σίμων ὁ Καναναῖος καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν.

Porównaj cały rozdział Mt 10 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Mt 26,14 →
„Wtedy jeden z dwunastu, zwany Judaszem Iskariotą, poszedł do naczelnych kapłanów;”
Mt 26,47 →
„A gdy on jeszcze mówił, nadszedł Judasz, jeden z dwunastu, a z nim liczny tłum z mieczami i kijami, od naczelnych kapłanów i starszych ludu.”
Mk 3,18–19 →
„Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Kananejczyka; I Judasza Iskariotę, który go wydał.”
Mk 14,43 →
„I zaraz, gdy on jeszcze mówił, nadszedł Judasz, jeden z dwunastu, a z nim wielka zgraja z mieczami i kijami od naczelnych kapłanów, uczonych w Piśmie i starszych.”
J 6,71 →
„A to mówił o Judaszu Iskariocie, synu Szymona, bo on miał go zdradzić, będąc jednym z dwunastu.”
J 13,2 →
„A gdy była wieczerza i diabeł już włożył w serce Judasza, syna Szymona Iskarioty, zamysł, aby go wydać;”
Mt 27,3 →
„Wtedy Judasz, który go wydał, widząc, że został skazany, żałował tego i zwrócił trzydzieści srebrników naczelnym kapłanom i starszym;”
Mk 14,10 →
„Wtedy Judasz Iskariota, jeden z dwunastu, poszedł do naczelnych kapłanów, aby im go wydać.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

Łk 6,15–16 →
„Mateusza i Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, i Szymona, zwanego Zelotą; Judasza, brata Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.”
Łk 22,3 →
„Wtedy szatan wszedł w Judasza, zwanego Iskariotą, który był z grona dwunastu.”
Łk 22,47 →
„Kiedy on jeszcze mówił, oto nadszedł tłum, a jeden z dwunastu, zwany Judaszem, idąc przodem, zbliżył się do Jezusa, aby go pocałować.”
J 13,26–30 →
„Jezus odpowiedział: To ten, któremu podam umoczony kawałek chleba. A umoczywszy kawałek chleba, dał Judaszowi Iskariocie, synowi Szymona. A zaraz po tym kawałku chleba wszedł w niego szatan. Wtedy Jezus powiedział do niego: Co masz robić, rób szybko.…”
J 18,2–5 →
„A Judasz, który go zdradził, znał to miejsce, bo Jezus często się tam zbierał ze swoimi uczniami. Judasz więc, wziąwszy oddział żołnierzy i strażników od naczelnych kapłanów i faryzeuszy, przyszedł tam z latarniami, pochodniami i bronią.…”
Dz 1,16–20 →
„Mężowie bracia, musiało się wypełnić słowo Pisma, w którym Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida o Judaszu, który był przewodnikiem tych, którzy schwytali Jezusa. Zaliczał się on bowiem do nas i miał udział w tym posługiwaniu.…”