Studiuj werset

Ewangelia Marka 10,22

„Lecz on zmartwił się z powodu tych słów i odszedł smutny, miał bowiem wiele dóbr."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A on zafrasowawszy się dla tego słowa, odszedł smutny; albowiem miał wiele majętności."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś on, zafrasował się z powodu tego słowa i odszedł zasmucony; bowiem miał liczne mienia.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Który zafrasowawszy się z słowa, odszedł smętny; albowiem miał wiele majętności.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ale się on zasmucił dla oney powiesci, y odszedł frasownym, abowiem miał wiele maiętności.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: Na te słowa młody człowiek spochmurniał i odszedł zasmucony; był bowiem bardzo bogaty.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: A on sposępniał na to słowo i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: A on zmartwił się z powodu tej mowy, i odszedł zasmucony: bowiem miał wielkie majętności.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he was sad at that saying, and went away grieved: for he had great possessions.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But the man was saddened by these words and went away in sorrow, because he had great wealth.
WEB · World English Bible, 2020: But his face fell at that saying, and he went away sorrowful, for he was one who had great possessions.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui contristatus in verbo, abiit mœrens: erat enim habens multas possessiones.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθεν λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ὁ δὲ στυγνάσας ἐπὶ τῷ λόγῳ ἀπῆλθεν λυπούμενος, ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.

Porównaj cały rozdział Mk 10 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (11)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1J 2,15–16 →
„Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Wszystko bowiem, co jest na świecie – pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha życia – nie pochodzi od Ojca, ale od świata.”
1Tm 6,9–10 →
„A ci, którzy chcą być bogaci, wpadają w pokusy i w sidła oraz w wiele głupich i szkodliwych pożądliwości, które pogrążają ludzi w zgubie i zatraceniu. Korzeniem bowiem wszelkiego zła jest miłość do pieniędzy; niektórzy, pragnąc ich, zboczyli z drogi wiary i poprzebijali się wieloma boleściami.”
Łk 12,15 →
„Powiedział też do nich: Uważajcie i strzeżcie się chciwości, gdyż nie od tego, że ktoś ma obfitość dóbr, zależy jego życie.”
Ef 5,5 →
„Bo wiecie o tym, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga.”
2Tm 4,10 →
„Demas bowiem mnie opuścił, umiłowawszy ten świat, i udał się do Tesaloniki, Krescens do Galacji, Tytus do Dalmacji;”
Ez 33,31 →
„I przychodzą do ciebie, tak zwykł przychodzić lud, zasiadają przed tobą jak mój lud i słuchają twoich słów, ale ich nie wypełniają. Mają bowiem miłość na ustach, lecz ich serce podąża za niegodziwym zyskiem.”
Mt 13,22 →
„A posiany między ciernie to ten, który słucha słowa, ale troski tego świata i ułuda bogactwa zagłuszają słowo i staje się on bezowocny.”
Mt 19,22 →
„Kiedy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł smutny, miał bowiem wiele dóbr.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (3)

Hi 21,7–15 →
„Czemu niegodziwi żyją, starzeją się, a nawet wzrastają w bogactwie? Ich potomstwo utrwala się przed nimi, a ich rodzina wzrasta na ich oczach. Ich domy są bezpieczne, bez strachu i nie dotyka ich rózga Boga.…”
Łk 18,23 →
„A on, usłyszawszy to, ogromnie się zasmucił, bo był bardzo bogaty.”
2Kor 7,10 →
„Bo smutek, który jest według Boga, przynosi pokutę ku zbawieniu, czego nikt nie żałuje; lecz smutek według świata przynosi śmierć.”