Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 13,8

„Lecz on mu odpowiedział: Panie, zostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię i obłożę nawozem."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ale on odpowiadając rzekł mu: Panie! zaniechaj go jeszcze i na ten rok, aż je okopię i obłożę gnojem;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zaś on odpowiadając, mówi mu: Panie, pozostaw ją ten rok, póki nie skopię wokół niej oraz nie obrzucę jej nawozem.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A on odpowiedziawszy, rzekł mu: Panie! zaniechaj jéj i na ten rok, aż ją okopam i obłożę gnojem;
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ale on mu odpowiedziawszy rzekł, Panie zostawże ie ieszcze na ten rok, aż ie okopam y podsypę gnoiem.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: „Daj mu jeszcze jedną szansę”—poprosił ogrodnik. „Pozostaw je do przyszłego roku, a ja starannie je okopię i obłożę nawozem.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ale on w odpowiedzi, rzekł do niego: Panie! Pozostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię i obłożę nawozem;
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Lecz on odpowiadając powiedział do niego, Panie, zostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię, i pognoję:

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he answering said unto him, Lord, let it alone this year also, till I shall dig about it, and dung it:
BSB · Berean Standard Bible, 2023: ‘Sir,’ the man replied, ‘leave it alone again this year, until I dig around it and fertilize it.
WEB · World English Bible, 2020: He answered, ‘Lord, leave it alone this year also, until I dig around it and fertilize it.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: At ille respondens, dicit illi: Domine dimitte illam et hoc anno, usque dum fodiam circa illam, et mittam stercora,

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ, Κύριε, ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος, ἕως ὅτου σκάψω περὶ αὐτήν, καὶ βάλω κοπρίαν·
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτῷ· κύριε, ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος, ἕως ὅτου σκάψω περὶ αὐτὴν καὶ βάλω κόπρια.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: ὁ δὲ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ· κύριε, ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος, ἕως ὅτου σκάψω περὶ αὐτὴν καὶ βάλω κόπρια·
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: ὁ δὲ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ· Κύριε, ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος, ἕως ὅτου σκάψω περὶ αὐτὴν καὶ βάλω κόπρια·

Porównaj cały rozdział Łk 13 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (14)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Rz 10,1 →
„Bracia, pragnieniem mego serca i modlitwą, którą zanoszę do Boga za Izrael, jest jego zbawienie.”
2P 3,9 →
„Nie zwleka Pan ze spełnieniem obietnicy, jak niektórzy uważają, że zwleka, ale okazuje względem nas cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, lecz aby wszyscy doszli do pokuty.”
Jl 2,17 →
„Niech kapłani, słudzy Pana, płaczą między przedsionkiem a ołtarzem i niech mówią: Przepuść, Panie, swemu ludowi i nie wydawaj swego dziedzictwa na pohańbienie, aby poganie nad nimi nie panowali. Czemu mieliby mówić wśród narodów: Gdzie jest ich Bóg?”
Wj 34,9 →
„I powiedział: Jeśli znalazłem teraz łaskę w twoich oczach, Panie, niech Pan idzie, proszę, pośród nas, bo ten lud jest twardego karku. Wybacz nasze nieprawości i nasz grzech, a weź nas za dziedzictwo.”
Joz 7,7–9 →
„Potem Jozue powiedział: Ach, Panie Boże, czemu przeprowadziłeś ten lud za Jordan? Czy po to, aby nas wydać w ręce Amorytów na zniszczenie? Obyśmy raczej pozostali za Jordanem! O Panie, cóż powiem, gdy Izrael uciekł przed swymi wrogami?…”
Ps 106,23 →
„Dlatego powiedział, że wytraciłby ich, gdyby Mojżesz, jego wybrany, nie stanął w wyłomie przed nim, aby odwrócić jego gniew, by ich nie wytracił.”
Jr 15,1 →
„Wtedy Pan powiedział do mnie: Choćby Mojżesz i Samuel stanęli przede mną, nie miałbym serca do tego ludu. Wypędź ich sprzed mego oblicza i niech idą precz.”
Rz 11,14 →
„Może w ten sposób wzbudzę zawiść w tych, którzy są moim ciałem i zbawię niektórych z nich.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (6)

Lb 14,11–20 →
„I Pan powiedział do Mojżesza: Jak długo ten lud będzie mnie drażnić? Jak długo nie będzie mi wierzyć pomimo tych wszystkich znaków, które wśród nich uczyniłem? Uderzę ich zarazą i wydziedziczę, a ciebie uczynię narodem większym i silniejszym niż oni.…”
Jr 14,7–9 →
„Panie, chociaż nasze nieprawości świadczą przeciwko nam, działaj przez wzgląd na twoje imię. Liczne są bowiem nasze odstępstwa, zgrzeszyliśmy przeciwko tobie. Nadziejo Izraela, jego Zbawicielu w czasie utrapienia, czemu jesteś jak przybysz w tej ziemi, jak podróżny, który zatrzymuje się na nocleg?…”
Jr 18,20 →
„Czy odpłaca się złem za dobro? Bo wykopali dół dla mojej duszy. Wspomnij, że stawałem przed tobą, aby mówić za nimi dla ich dobra i odwrócić od nich twój gniew.”
Wj 32,11–13 →
„I Mojżesz modlił się do Pana, swego Boga, i powiedział: Dlaczego, Panie, rozpala się twój gniew przeciwko twemu ludowi, który wyprowadziłeś z ziemi Egiptu wielką mocą i potężną ręką?…”
Wj 32,30–32 →
„Nazajutrz zaś Mojżesz powiedział do ludu: Popełniliście wielki grzech. Wstąpię teraz do Pana, może go przebłagam za wasz grzech. Mojżesz więc wrócił do Pana i powiedział: Proszę, ten lud popełnił wielki grzech, bo zrobił sobie bogów ze złota.…”
Jr 14,13–18 →
„Wtedy powiedziałem: Ach, Panie Boże! Oto prorocy mówią im: Nie zobaczycie miecza ani nie dotknie was głód, ale dam wam trwały pokój na tym miejscu. I Pan powiedział do mnie: Ci prorocy fałszywie prorokują w moje imię. Nie posłałem ich ani im niczego nie nakazywałem, ani nie mówiłem do nich.…”