Studiuj werset

Księga Ezechiela 36,20

„A gdy weszli do narodów, do których przybyli, zbezcześcili tam moje święte imię, gdy o nich mówiono: To jest lud Pana, a z jego ziemi wyszli."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„A gdy weszli do narodów, do których przyszli, pomazali tam imię świątobliwości mojej, gdy o nich mówiono: Lud to Pański, a z ziemi jego wyszli."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A kiedy to doszło do narodów, do których przybyli, zniesławili Me święte Imię, ponieważ o nich mówiono: To jest lud WIEKUISTEGO, a wyszli z Jego ziemi!
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: I weszli do narodów, do których weszli, i zmazali imię święte moje, gdy mówiono o nich: Lud to Pański jest, a z ziemie jego wyszli.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Weszli do poganow do ktorych się prowadzili, y pomazali imię Swięte moie, gdy o nich mowiono, Lud ten iest Pański, ktory wyszedł z źiemie swey.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And when they entered unto the heathen, whither they went, they profaned my holy name, when they said to them, These are the people of the LORD, and are gone forth out of his land.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: And wherever they went among the nations, they profaned My holy name, because it was said of them, ‘These are the people of the LORD, yet they had to leave His land.’
WEB · World English Bible, 2020: When they came to the nations where they went, they profaned my holy name, in that men said of them, ‘These are the LORD’s people, and have left his land.’

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Et ingressi sunt ad gentes ad quas introierunt: et polluerunt nomen sanctum meum, cum diceretur de eis: Populus Domini iste est, et de terra ejus egressi sunt.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיָּב֗וֹא אֶל־הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁר־בָּ֣אוּ שָׁ֔ם וַֽיְחַלְּל֖וּ אֶת־שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י בֶּאֱמֹ֤ר לָהֶם֙ עַם־יְהוָ֣ה אֵ֔לֶּה וּמֵאַרְצ֖וֹ יָצָֽאוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: καὶ εἰσήλθοσαν εἰς τὰ ἔθνη, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον ἐν τῷ λέγεσθαι αὐτούς· λαὸς Κυρίου οὗτοι καὶ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ ἐξεληλύθασι.

Porównaj cały rozdział Ez 36 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 52,5 →
„A teraz co mam czynić, mówi Pan, skoro mój lud został zabrany bez powodu, a ci, którzy panują nad nim, doprowadzają go do płaczu, mówi Pan, natomiast moje imię nieustannie każdego dnia jest bluźnione?”
Rz 2,24 →
„Ponieważ z waszego powodu, jak jest napisane, poganie bluźnią imieniu Boga.”
Jr 33,24 →
„Czyż nie widzisz, co ten lud mówi: Dwa rody, które Pan wybrał, już odrzucił! Tak więc gardzą moim ludem, jakby już nie był narodem w ich oczach.”
Wj 32,11–13 →
„I Mojżesz modlił się do Pana, swego Boga, i powiedział: Dlaczego, Panie, rozpala się twój gniew przeciwko twemu ludowi, który wyprowadziłeś z ziemi Egiptu wielką mocą i potężną ręką?…”
Dn 3,15 →
„Teraz więc bądźcie gotowi, aby w chwili, gdy usłyszycie dźwięk trąby, fletu, harfy, sambuki, psałterionu, cymbałów i wszelkich instrumentów muzycznych, upaść i oddać pokłon posągowi, który wykonałem.…”