Studiuj werset

Księga Sofoniasza 2,8

„Słyszałem obelgi Moabu i lżenie synów Ammona, którymi urągali mojemu ludowi i wynosili się na jego granicach."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Słyszałem urąganie Moabczyków i hańbienia synów Amonowych, któremi urągali ludowi mojemu, i wynosili się na granicach ich."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Słyszałem obelgi Moabu oraz zniewagi synów Ammonu jakimi lżyli Mój lud, rosnąc przy ich granicach.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Słyszałem urąganie Moab i bluźnierstwa synów Ammon, które na oczy wyrzucali ludowi memu i rozwielmożyli się nad granicami ich.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Słyszałem sromocenia Moabskie y hańbienia synow Ammonowych, iakiemi lekkościami lżyli lud moy, a hardzie się im stawili na granicach swoich.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Słyszałem drwinę Moabu i obelgi synów Ammona, którymi urągali mojemu ludowi i wynosili się nad ich granicą.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: ¶ I have heard the reproach of Moab, and the revilings of the children of Ammon, whereby they have reproached my people, and magnified themselves against their border.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: “I have heard the reproach of Moab and the insults of the Ammonites, who have taunted My people and threatened their borders.
WEB · World English Bible, 2020: I have heard the reproach of Moab and the insults of the children of Ammon, with which they have reproached my people and magnified themselves against their border.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Audivi opprobrium Moab, et blasphemias filiorum Ammon, quæ exprobraverunt populo meo, et magnificati sunt super terminos eorum.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: שָׁמַ֙עְתִּי֙ חֶרְפַּ֣ת מוֹאָ֔ב וְגִדּוּפֵ֖י בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן אֲשֶׁ֤ר חֵֽרְפוּ֙ אֶת־עַמִּ֔י וַיַּגְדִּ֖ילוּ עַל־גְּבוּלָֽם ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: Ἤκουσα ὀνειδισμοὺς Μωὰβ καὶ κονδυλισμοὺς υἱῶν Ἀμμών, ἐν οἷς ὠνείδιζον τὸν λαόν μου καὶ ἐμεγαλύνοντο ἐπὶ τὰ ὅριά μου.

Porównaj cały rozdział So 2 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 83,4–7 →
„Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela. Zmówili się bowiem jednomyślnie, przeciwko tobie zawarli przymierze: Namioty Edomitów i Izmaelitów, Moab i Hagaryci;…”
Ez 25,3–11 →
„Powiedz Ammonitom: Słuchajcie słowa Pana Boga. Tak mówi Pan Bóg: Ponieważ mówiłeś: Ha! na moją świątynię, gdy została zbezczeszczona, i na ziemię Izraela, gdy była spustoszona, i na dom Judy, gdy poszedł w niewolę; Oto wydam cię w posiadanie narodom Wschodu.…”
Jr 48,27–29 →
„Czy Izrael nie był dla ciebie pośmiewiskiem? Czy złapano go wśród złodziei? Ilekroć bowiem mówisz o nim, skaczesz z radości. Opuszczajcie miasta i zamieszkajcie na skale, mieszkańcy Moabu! Bądźcie jak gołębica, która się gnieździ na ścianach gardzieli urwiska.…”
Jr 49,1 →
„O Ammonitach tak mówi Pan: Czyż Izrael nie ma synów? Czyż nie ma żadnego dziedzica? Czemu ich król dziedzicznie opanował Gad, a jego lud mieszka w jego miastach?”
Am 1,13 →
„Tak mówi Pan: Z powodu trzech występków synów Ammona i z powodu czterech nie przepuszczę im, ponieważ rozcinali brzemienne w Gileadzie tylko po to, by rozszerzyć swoje granice.”