Studiuj werset

Księga Rodzaju 25,2

„Ona urodziła mu Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Która mu urodziła Zamrama, i Joksana, i Madana, i Midyjana, i Jesobaka, i Suacha."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: I urodziła mu Zymrana, Jokszana, Medana, Midjana, Iszbaka i Szuacha.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Która mu urodziła Zamrana, i Jeksana, i Madana, i Madyana, i Jesboka, i Suego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktora mu vrodziła Zaram, Ieksan, Madan, Madyan, Iezbok y Sue.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And she bare him Zimran, and Jokshan, and Medan, and Midian, and Ishbak, and Shuah.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: and she bore him Zimran, Jokshan, Medan, Midian, Ishbak, and Shuah.
WEB · World English Bible, 2020: She bore him Zimran, Jokshan, Medan, Midian, Ishbak, and Shuah.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: quæ peperit ei Zamran et Jecsan, et Madan, et Madian, et Jesboc, et Sue.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַתֵּ֣לֶד ל֗וֹ אֶת־זִמְרָן֙ וְאֶת־יָקְשָׁ֔ן וְאֶת־מְדָ֖ן וְאֶת־מִדְיָ֑ן וְאֶת־יִשְׁבָּ֖ק וְאֶת־שֽׁוּחַ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἔτεκε δὲ αὐτῷ τὸν Ζομβρᾶν καὶ τὸν Ἰεζὰν καὶ τὸν Μαδὰλ καὶ τὸν Μαδιὰμ καὶ τὸν Ἰεσβὼκ καὶ τὸν Σωκέ.

Porównaj cały rozdział Rdz 25 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (12)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

1Krn 1,32–33 →
„A oto synowie Ketury, nałożnicy Abrahama: urodziła ona Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha. A synowie Jokszana: Szeba i Dedan. Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Oni wszyscy byli synami Ketury.”
Rdz 36,35 →
„Chuszam umarł, a w jego miejsce panował Hadad, syn Bedada, który pokonał Midianitów na polu Moab, a nazwa jego miasta – Awit.”
Rdz 37,28 →
„A gdy przechodzili Midianici, kupcy, wyciągnęli Józefa ze studni i sprzedali go Izmaelitom za dwadzieścia srebrników, a oni zaprowadzili Józefa do Egiptu.”
Rdz 37,36 →
„A Midianici sprzedali Józefa do Egiptu Potifarowi, dworzaninowi faraona, dowódcy straży.”
Wj 2,15–16 →
„Gdy faraon usłyszał o sprawie, usiłował zabić Mojżesza. Lecz Mojżesz uciekł przed faraonem i zamieszkał w ziemi Midian. I zatrzymał się tam przy pewnej studni. A kapłan Midianitów miał siedem córek. Przyszły one, naczerpały wody i napełniły koryta, aby napoić stado swego ojca;”
Wj 18,1–4 →
„A gdy teść Mojżesza Jetro, kapłan Midianitów, usłyszał o wszystkim, co Bóg uczynił dla Mojżesza i swego ludu Izraela, że Pan wyprowadził Izraela z Egiptu; Wtedy Jetro, teść Mojżesza, wziął żonę Mojżesza Seforę, którą ten wcześniej odesłał; Oraz jej dwóch synów, z których jednemu było na imię…”
Lb 22,4 →
„Powiedział więc Moab do starszych Midianu: Teraz to mnóstwo pożre wszystko wokół nas, jak wół pożera trawę na polu. A w tym czasie królem Moabu był Balak, syn Sippora.”
Lb 25,17–18 →
„Odnoście się wrogo do Midianitów i pobijcie ich; Ponieważ oni odnosili się wrogo do was przez swoje podstępy, a podeszli was przez Baal-Peora i przez ich siostrę Kozbi, córkę księcia Midianu, która została zabita w dniu plagi z powodu Peora.”

Pokaż pozostałe odsyłacze (4)

Lb 31,2 →
„Pomścij krzywdy synów Izraela na Midianitach. Potem zostaniesz przyłączony do swego ludu.”
Lb 31,8 →
„Oprócz innych zabitych, zabili też królów Midianu: Ewiego, Rekema, Sura, Chura i Rebę – pięciu królów Midianu. Zabili też mieczem Balaama, syna Beora.”
Hi 2,11 →
„A gdy trzej przyjaciele Hioba usłyszeli o całym nieszczęściu, które spadło na niego, przyszli, każdy ze swego miejsca: Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy. Umówili się bowiem, aby przyjść i wraz z nim lamentować, i pocieszyć go.”
Jr 25,25 →
„Wszystkich królów Zimri, wszystkich królów Elamu i wszystkich królów Medii;”