שׁוּחַShu.achH7744
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Szuach
ang. „Shuah"
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H7744 — hebrajskie słowo שׁוּחַ (Shu.ach), nazwa własna o znaczeniu „Szuach" (ang. Shuah). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 25:2שֽׁוּחַ׃
Ona urodziła mu Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha.
glosa: Szuach
1 Księga Kronik
1Krn 1:32וְשׁ֑וּחַ
A oto synowie Ketury, nałożnicy Abrahama: urodziła ona Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha. A synowie Jokszana: Szeba i Dedan.
glosa: i Szuach
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).