Studiuj werset

Księga Rodzaju 15,8

„Abram zapytał: Panie Boże, po czym poznam, że ją odziedziczę?"

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Zatem rzekł Abram: Panie Boże, po czemże poznam, iż ją odziedziczę?"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: A Abram rzekł: Panie, WIEKUISTY, po czym poznam, że ją odziedziczę?
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A on rzekł: Panie Boże, zkąd wiedzieć mogę, że ją posiędę?
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Y rzekł: O Panie Panie, poczemże to poznać mam iż ią posiędę.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: And he said, Lord GOD, whereby shall I know that I shall inherit it?
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But Abram replied, “Lord GOD, how can I know that I will possess it?”
WEB · World English Bible, 2020: He said, “Lord GOD, how will I know that I will inherit it?”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: At ille ait: Domine Deus, unde scire possum quod possessurus sim eam?

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: וַיֹּאמַ֑ר אֲדֹנָ֣י יֱהוִ֔ה בַּמָּ֥ה אֵדַ֖ע כִּ֥י אִֽירָשֶֽׁנָּה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: εἶπε δέ, Δέσποτα Κύριε, κατὰ τί γνώσομαι ὅτι κληρονομήσω αὐτήν;

Porównaj cały rozdział Rdz 15 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Łk 1,18 →
„I powiedział Zachariasz do anioła: Po czym to poznam? Bo ja jestem stary i moja żona jest w podeszłym wieku.”
Łk 1,34 →
„Wtedy Maria powiedziała do anioła: Jak to się stanie, skoro nie obcowałam z mężczyzną?”
2Krl 20,8 →
„Ezechiasz zapytał Izajasza: Jaki będzie znak tego, że Pan mnie uzdrowi i że na trzeci dzień pójdę do domu Pana?”
Iz 7,11 →
„Proś dla siebie o znak od Pana, twego Boga, czy to z głębin, czy wysoko w górze.”
Sdz 6,17–24 →
„A on mu odpowiedział: Jeśli znalazłem łaskę w twoich oczach, daj mi znak, że to ty rozmawiasz ze mną. Nie odchodź stąd, proszę, aż wrócę do ciebie i przyniosę ci swoją ofiarę i położę ją przed tobą. I odpowiedział: Poczekam, aż wrócisz.…”
Sdz 6,36–40 →
„Wtedy Gedeon powiedział do Boga: Jeśli moją ręką wybawisz Izraela, jak powiedziałeś; To ja położę runo wełny na klepisku. Jeśli rosa spadnie tylko na runo, a cała ziemia będzie sucha, wtedy będę wiedział, że moją ręką wybawisz Izraela, jak powiedziałeś. I tak się stało.…”
Ps 86,17 →
„Daj mi znak twojej dobroci, aby ci, którzy mnie nienawidzą, zobaczyli i zawstydzili się, że ty, Panie, wspomogłeś mnie i pocieszyłeś.”
Rdz 24,2–4 →
„I Abraham powiedział do swego starszego sługi w swym domu, który zarządzał wszystkim, co miał: Połóż, proszę, swą rękę pod moje biodro; I przysięgnij mi na Pana, Boga nieba i Boga ziemi, że nie weźmiesz dla mego syna żony z córek Kananejczyków, wśród których mieszkam; Ale pójdziesz do mojej ziemi i…”
Rdz 24,13–14 →
„Oto stoję przy studni, a córki mieszkańców tego miasta wyjdą czerpać wodę; Niech dziewczyna, której powiem: Przechyl, proszę, twój dzban, abym mógł się napić, a ona odpowie: Pij i napoję także twoje wielbłądy – będzie tą, którą przeznaczyłeś dla twego sługi Izaaka; a po tym poznam, że okazałeś…”
1Sm 14,9–10 →
„Jeśli powiedzą nam: Czekajcie, aż przyjdziemy do was, to zatrzymamy się na swym miejscu i nie pójdziemy do nich; Lecz jeśli powiedzą: Chodźcie do nas, to pójdziemy, gdyż Pan wydał ich w nasze ręce. To będzie dla nas znakiem.”