Studiuj werset

Księga Psalmów 78,71

„Przywołał go, gdy chodził za karmiącymi owcami, aby pasł Jakuba, jego lud, i Izraela, jego dziedzictwo."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Gdy chodził za owcami kotnemi, przyprowadził go, aby pasł Jakóba, lud jego, i Izraela, dziedzictwo jego;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Spośród owiec ciężarnych go wyprowadził, aby pasterzył Jakóbowi – Jego ludowi, oraz Israelowi – Jego dziedzictwu.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Aby pasł Jakóba, sługę jego, i Izraela, dziedzictwo jego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: A tego ktory pasł owce doyne, przywiodł ktemu aby pasł Iakoba lud iego, y Izraela dziedzictwo iego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Sprowadził go, gdy chodził za karmiącymi owcami, aby pasł Jakuba, Jego lud, i Izraela, Jego dziedzictwo.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: From following the ewes great with young he brought him to feed Jacob his people, and Israel his inheritance.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: from tending the ewes He brought him to be shepherd of His people Jacob, of Israel His inheritance.
WEB · World English Bible, 2020: from following the ewes that have their young, he brought him to be the shepherd of Jacob, his people, and Israel, his inheritance.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: pascere Jacob servum suum, et Israël hæreditatem suam.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מֵאַחַ֥ר עָל֗וֹת הֱ֫בִיא֥וֹ לִ֭רְעוֹת בְּיַעֲקֹ֣ב עַמּ֑וֹ וּ֝בְיִשְׂרָאֵ֗ל נַחֲלָתֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἐξόπισθεν τῶν λοχευομένων ἔλαβεν αὐτόν ποιμαίνειν Ἰακὼβ τὸν δοῦλον αὐτοῦ καὶ Ἰσραὴλ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ

Porównaj cały rozdział Ps 78 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Sm 5,2 →
„Już dawniej, gdy Saul był królem nad nami, ty wyprowadzałeś i przyprowadzałeś Izraela. I Pan powiedział do ciebie: Ty będziesz pasł mój lud Izraela i ty będziesz wodzem nad Izraelem.”
1Krn 11,2 →
„Już przedtem, gdy jeszcze Saul był królem, wyprowadzałeś i wprowadzałeś Izraela. I Pan, twój Bóg, powiedział ci: Ty będziesz pasł mój lud Izraela i ty będziesz wodzem nad moim ludem, Izraelem.”
Rdz 33,13 →
„I Jakub mu odpowiedział: Mój pan wie, że mam ze sobą dzieci wątłe, a owce i krowy karmią młode. Jeśli popędzi się je przez cały dzień, zginie całe stado.”
1Sm 2,7–8 →
„Pan czyni ubogim i bogatym, poniża i wywyższa. Podnosi z prochu ubogiego, a z gnoju podnosi żebraka, by posadzić ich z książętami i pozwolić im odziedziczyć tron chwały. Do Pana bowiem należą filary ziemi, na nich osadził świat.”
1Sm 10,1 →
„Wtedy Samuel wziął flakonik oliwy i wylał ją na jego głowę, pocałował go i powiedział: Czyż Pan nie namaścił cię na wodza nad swoim dziedzictwem?”
Ps 28,9 →
„Wybaw twój lud, Panie, błogosław twemu dziedzictwu, paś ich i nieś na wieki.”
Ps 75,6–7 →
„Bo nie ze wschodu ani z zachodu, ani z południa przychodzi wywyższenie. Lecz Bóg jest sędzią; tego poniża, a tamtego wywyższa.”
Iz 40,11 →
„Jak pasterz będzie pasł swoją trzodę, swoim ramieniem zgromadzi baranki, na swoim łonie będzie je nosił, a ciężarne poprowadzi ostrożnie.”
Ez 34,23–24 →
„I ustanowię nad nimi jednego pasterza, który będzie je pasł, mego sługę Dawida. On będzie je pasł i on będzie ich pasterzem. A ja, Pan, będę ich Bogiem, a mój sługa Dawid będzie księciem pośród nich. Ja, Pan, to powiedziałem.”
1P 5,2 →
„Paście stado Boga, które jest wśród was, doglądając go nie z przymusu, ale dobrowolnie, nie dla brudnego zysku, ale z ochotą;”