Studiuj werset

Księga Psalmów 135,14

„Bo Pan będzie sądzić swój lud i zmiłuje się nad swymi sługami."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Zaite Pan sądzić będzie lud swój, a nad sługami swymi zmiłuje się."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Gdyż BÓG wymierza sprawiedliwość Swojemu narodowi, a nad Swoimi sługami się lituje.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Bo Pan będzie sądził lud swój: a da się uprosić sługom swoim.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem Pan będzie się mścił za lud swoy, a rozlituie się nad służebniki swemi.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ponieważ JHWH będzie sądzić swój lud i pocieszy swoje sługi.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For the LORD will judge his people, and he will repent himself concerning his servants.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For the LORD will vindicate His people and will have compassion on His servants.
WEB · World English Bible, 2020: For the LORD will judge his people and have compassion on his servants.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Quia judicabit Dominus populum suum, et in servis suis deprecabitur.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּֽי־יָדִ֣ין יְהוָ֣ה עַמּ֑וֹ וְעַל־עֲ֝בָדָ֗יו יִתְנֶחָֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὅτι κρινεῖ Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ παρακληθήσεται.

Porównaj cały rozdział Ps 135 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (9)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Pwt 32,36 →
„Pan bowiem będzie sądzić swój lud, zlituje się nad swymi sługami, gdy zobaczy, że ich siła ustała i że nie ma ani niewolnika, ani wolnego.”
Ps 7,8 →
„Pan będzie sądził narody. Osądź mnie, Panie, według mojej sprawiedliwości i według mojej uczciwości, która jest we mnie.”
Ps 50,4 →
„Wezwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądzić swój lud:”
Jon 4,2 →
„I modlił się do Pana, mówiąc: Proszę, Panie, czy tego nie mówiłem, gdy jeszcze byłem w swojej ziemi? Dlatego zaraz uciekłem do Tarszisz, gdyż wiedziałem, że ty jesteś Bogiem łaskawym i litościwym, nieskorym do gniewu i pełnym wielkiego miłosierdzia, który żałuje nieszczęścia.”
Sdz 10,16 →
„Wyrzucili więc obcych bogów spośród siebie i służyli Panu, a Pan wzruszył się niedolą Izraela.”
1Krn 21,15 →
„Posłał też Bóg Anioła do Jerozolimy, aby ją zniszczyć. A gdy ją niszczył, wejrzał Pan i użalił się nad tym nieszczęściem i powiedział do Anioła, który niszczył: Dosyć już, powstrzymaj rękę. A Anioł Pana stał obok klepiska Ornana Jebusyty.”
Oz 11,8–9 →
„Jakże mógłbym cię porzucić, Efraimie? Jakże mógłbym cię wydać, Izraelu? Jakże mógłbym cię równać z Admą i postąpić z tobą jak z Seboim? Moje serce odmieniło się we mnie, moja litość poruszyła się.…”
Am 7,3 →
„I żałował tego Pan. Pan powiedział: To się nie stanie.”
Am 7,6 →
„I żałował tego Pan. Pan Bóg powiedział: I to się nie stanie.”