Studiuj werset

Księga Przysłów 27,13

„Zabierz szatę temu, kto ręczył za obcego, i od tego, który ręczył za cudzą kobietę, weź zastaw."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Weźmij szatę tego, któryć ręczył za obcego; a od tego, który ręczył za cudzoziemkę, weźmij zastaw jego."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Zabierz mu szatę, ponieważ zaręczył za obcego; a za tą cudzą kobietę zabierz mu ją w zastaw.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Weźmij suknią tego, który ręczył za obcego: a za inne weźmij fant od niego.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Weźmi szatę tego ktoryć ręczył za obcego, a ktoryć przyrzekał za obcą, weźmi zakład od niego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Zabierz mu szatę, bo ręczył za obcego, ponieważ ręczył za cudzą kobietę, weź zastaw.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Take his garment that is surety for a stranger, and take a pledge of him for a strange woman.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: Take the garment of him who posts security for a stranger; get collateral if it is for a foreigner.
WEB · World English Bible, 2020: Take his garment when he puts up collateral for a stranger. Hold it for a wayward woman!

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Tolle vestimentum ejus qui spopondit pro extraneo, et pro alienis aufer ei pignus.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: קַח־בִּ֭גְדוֹ כִּי־עָ֣רַב זָ֑ר וּבְעַ֖ד נָכְרִיָּ֣ה חַבְלֵֽהוּ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἀφελοῦ τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ, παρῆλθε γὰρ ὑβριστής, ὅστις τὰ ἀλλότρια λυμαίνεται.

Porównaj cały rozdział Prz 27 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (4)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Prz 20,16 →
„Zabierz szatę tego, który ręczył za obcego, a od tego, który ręczył za cudzą kobietę, zabierz zastaw.”
Prz 6,1–4 →
„Synu mój, jeśli poręczyłeś za swego bliźniego i dałeś porękę za obcego; Związałeś się słowami ust twoich, schwytany jesteś mową twoich ust. Uczyń więc tak, synu mój, uwolnij się, gdy wpadłeś w ręce swego bliźniego; idź, upokórz się i nalegaj na twego bliźniego.…”
Prz 22,26–27 →
„Nie bądź z tych, którzy dają porękę, ani z tych, którzy ręczą za długi; Jeśli nie masz czym zapłacić, dlaczego miałby ktoś zabrać spod ciebie posłanie?”
Wj 22,26 →
„Jeśli weźmiesz w zastaw szatę twego bliźniego, oddasz mu ją przed zachodem słońca;”