Studiuj werset

Księga Przysłów 27,14

„Kto wczesnym rankiem błogosławi swemu przyjacielowi donośnym głosem, temu będzie to poczytane za przekleństwo."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Temu, który przyjacielowi swemu wielkim głosem rano wstawając błogosławi, poczytane to będzie za przeklęstwo."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Kto wczesnym rankiem, donośnym głosem wita błogosławieństwem swojego bliźniego – temu to bywa poczytane za klątwę.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Kto błogosławi bliźniemu swemu wielkim głosem, rano wstawszy będzie podobny złorzeczącemu.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Ktory wielkim głosem wstawszy rano błogosławi swemu przyiacielowi, temu będą przyczytać złorzeczeństwo.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Kto wczesnym rankiem błogosławi swojemu przyjacielowi donośnym głosem, temu będzie to policzone za przekleństwo.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: He that blesseth his friend with a loud voice, rising early in the morning, it shall be counted a curse to him.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: If one blesses his neighbor with a loud voice early in the morning, it will be counted to him as a curse.
WEB · World English Bible, 2020: He who blesses his neighbor with a loud voice early in the morning, it will be taken as a curse by him.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Qui benedicit proximo suo voce grandi, de nocte consurgens maledicenti similis erit.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: מְבָ֘רֵ֤ךְ רֵעֵ֨הוּ ׀ בְּק֣וֹל גָּ֭דוֹל בַּבֹּ֣קֶר הַשְׁכֵּ֑ים קְ֝לָלָ֗ה תֵּחָ֥שֶׁב לֽוֹ׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὃς ἂν εὐλογῇ φίλον τὸ πρωΐ μεγάλῃ τῇ φωνῇ, καταρωμένου οὐδὲν διαφέρειν δόξει.

Porównaj cały rozdział Prz 27 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Sm 16,16–19 →
„A gdy Chuszaj Arkita, przyjaciel Dawida, przyszedł do Absaloma, Chuszaj powiedział do Absaloma: Niech żyje król, niech żyje król! Wtedy Absalom zapytał Chuszaja: Taka to jest twoja miłość do twego przyjaciela? Czemu nie poszedłeś ze swoim przyjacielem? Chuszaj odpowiedział Absalomowi: Nie!…”
Dz 12,22–23 →
„A lud wołał: Głos Boga, a nie człowieka! W tej chwili uderzył go anioł Pana, dlatego że nie oddał chwały Bogu, i wyzionął ducha, stoczony przez robactwo.”
Jr 28,2–4 →
„Tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraela: Złamałem jarzmo króla Babilonu. W ciągu dwóch lat sprowadzę z powrotem na to miejsce wszystkie naczynia domu Pana, które Nabuchodonozor, król Babilonu, zabrał z tego miejsca i zawiózł je do Babilonu.…”
2Sm 15,2–7 →
„Absalom wstawał wcześnie rano i stawał przy drodze do bramy. A każdego, kto miał sprawę i udawał się do króla na sąd, Absalom przyzywał do siebie i pytał: Z jakiego miasta jesteś? Ten odpowiadał: Twój sługa jest z jednego z pokoleń Izraela.…”
2Sm 17,7–13 →
„Wtedy Chuszaj odpowiedział Absalomowi: Rada, którą tym razem dał Achitofel, nie jest dobra. Chuszaj dodał: Znasz swego ojca i jego ludzi. Są dzielnymi wojownikami rozjuszonymi w sercu jak niedźwiedzica na polu, której zabrano młode. Ponadto twój ojciec jest wojownikiem i nie będzie nocował z ludem.…”