Studiuj werset

Księga Powtórzonego Prawa 32,29

„Oby byli mądrzy, zrozumieliby to i zważaliby na swój koniec."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„O by mądrymi byli! wyrozumieliby to, i oglądaliby się na ostatnie rzeczy swoje."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (9)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Gdyby byli mądrzy, zastanowiliby się nad tym i zrozumieli swój koniec.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Daj Boże, aby mądrzy byli i rozumieli, i ostateczne rzeczy upatrowali.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: O gdzieżby ci chcieli być tak bacznymi aby temu zrozumieli, a koniec ich iaki być ma aby vważali.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: O that they were wise, that they understood this, that they would consider their latter end!
BSB · Berean Standard Bible, 2023: If only they were wise, they would understand it; they would comprehend their fate.
WEB · World English Bible, 2020: Oh that they were wise, that they understood this, that they would consider their latter end!

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Utinam saperent, et intelligerent, ac novissima providerent.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: ל֥וּ חָכְמ֖וּ יַשְׂכִּ֣ילוּ זֹ֑את יָבִ֖ינוּ לְאַחֲרִיתָֽם׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: οὐκ ἐφρόνησαν συνιέναι ταῦτα· καταδεξάσθωσαν εἰς τὸν ἐπιόντα χρόνον.

Porównaj cały rozdział Pwt 32 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (10)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Ps 81,13 →
„O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami!”
Pwt 5,29 →
„Oby ich serce było takie, by się mnie bali i przestrzegali wszystkich moich przykazań przez wszystkie dni, aby dobrze się powodziło im i ich synom na wieki.”
Oz 14,9 →
„Kto mądry, niech to zrozumie, a kto roztropny, niech to pozna. Drogi Pana bowiem są proste; sprawiedliwi po nich będą chodzić, ale przestępcy na nich upadną.”
Łk 19,41–42 →
„A gdy się przybliżył i zobaczył miasto, zapłakał nad nim; Mówiąc: O gdybyś i ty poznało, przynajmniej w tym twoim dniu, co służy twemu pokojowi! Lecz teraz zakryte jest to przed twoimi oczami.”
Ps 107,43 →
„Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość Pana?”
Łk 12,20 →
„Ale Bóg mu powiedział: Głupcze, tej nocy zażądają od ciebie twojej duszy, a to, co przygotowałeś, czyje będzie?”
Iz 10,3 →
„A co uczynicie w dniu nawiedzenia i spustoszenia, który przyjdzie z daleka? Do kogo będziecie uciekać się o pomoc? I gdzie zostawicie swoją chwałę?”
Iz 47,7 →
„I powiedziałaś: Będę panią na wieki. I nie wzięłaś sobie tego do serca ani nie pamiętałaś o tym, jakie będzie tego zakończenie.”
Iz 48,18–19 →
„O gdybyś zważał na moje przykazania, twój pokój byłby jak rzeka i twoja sprawiedliwość jak fale morskie. Twoje potomstwo byłoby jak piasek i płód twego łona jak jego ziarnko; jego imię nie zostałoby wytępione ani zgładzone sprzed mego oblicza.”
Łk 16,19–25 →
„Był pewien bogaty człowiek, który ubierał się w purpurę i bisior i wystawnie ucztował każdego dnia. Był też pewien żebrak, imieniem Łazarz, który leżał u jego wrót owrzodziały; Pragnął on nasycić się okruchami, które spadały ze stołu bogacza. Nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.…”