Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 9,60

„Lecz Jezus mu odpowiedział: Niech umarli grzebią swoich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Ale mu Jezus rzekł: Niechaj umarli grzebią umarłych swoich; a ty poszedłszy, opowiadaj królestwo Boże."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Ale Jezus powiedział: Pozwól umarłym grzebać swoich umarłych; zaś ty odejdź oraz rozgłaszaj Królestwo Boga.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: A Jezus mu rzekł: Niechaj umarli grzebią swe umarłe, a ty idź a opowiadaj królestwo Boże.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Na to mu powiedział Iezus, Day pokoy: Niechay vmarli pogrzebuią vmarłe swoie, ale ty szedszy opowieday krolestwo Boże.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: —Niech umarli grzebią umarłych—odpowiedział Jezus. —Ty zaś zajmij się głoszeniem królestwa Bożego.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Ale Jezus powiedział mu: Pozwól umarłym pogrzebać swoich umarłych, a ty idź i rozgłaszaj Królestwo Boże.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Jezus powiedział do niego, Niech umarli grzebią swoich umarłych: ale ty idź i głoś królestwo Boga.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: Jesus said unto him, Let the dead bury their dead: but go thou and preach the kingdom of God.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: But Jesus told him, “Let the dead bury their own dead. You, however, go and proclaim the kingdom of God.”
WEB · World English Bible, 2020: But Jesus said to him, “Leave the dead to bury their own dead, but you go and announce God’s Kingdom.”

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Dixitque ei Jesus: Sine ut mortui sepeliant mortuos suos: tu autem vade, et annuntia regnum Dei.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς· σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς· σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: εἶπεν δὲ αὐτῷ· ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς, σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: εἶπεν δὲ αὐτῷ· Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς, σὺ δὲ ἀπελθὼν διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ.

Porównaj cały rozdział Łk 9 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (5)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Tm 2,3–4 →
„Dlatego znoś trudy jak dobry żołnierz Jezusa Chrystusa. Nikt, kto pełni służbę żołnierską, nie wikła się w sprawy tego życia, aby podobać się temu, który go powołał na żołnierza.”
1Tm 5,6 →
„Lecz ta, która oddaje się rozkoszom, jest martwa, chociaż żyje.”
J 21,15–17 →
„A gdy zjedli, Jezus zapytał Szymona Piotra: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie bardziej niż ci? Odpowiedział mu: Tak, Panie, ty wiesz, że cię miłuję. Powiedział do niego: Paś moje baranki. Zapytał go znowu, po raz drugi: Szymonie, synu Jonasza, miłujesz mnie?…”
Łk 15,32 →
„Lecz trzeba było weselić się i radować, że ten twój brat był martwy, a znowu żyje, zaginął, a został znaleziony.”
2Tm 4,2 →
„Głoś słowo Boże, nalegaj w porę i nie w porę, upominaj, strofuj i zachęcaj ze wszelką cierpliwością i nauką.”