Studiuj werset

Ewangelia Łukasza 7,41

„Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden był winien pięćset groszy, a drugi pięćdziesiąt."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Miał niektóry lichwiarz dwóch dłużników; jeden dłużen był pięćset groszy, a drugi pięćdziesiąt."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (14)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Byli dwaj dłużnicy pewnego człowieka, co pożyczał na procent; jeden był winien pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Dwu dłużników miał niektóry lichwiarz: jeden dłużen był pięćset groszy, a drugi pięćdziesiąt.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Dwa dłużnicy byli winni niektoremu, ieden pięć set groszy, a drugi pięćdziesiąt.
SŻ · Słowo Życia — Nowy Testament (Biblica, otwarty dostęp), 2016: —Pewien człowiek miał dwóch dłużników: jeden był mu winien równowartość kilku dni pracy, a drugi kilku godzin.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników; jeden dłużny był mu pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt.
BKJ · Biblia Króla Jakuba (Nowy Testament), 2025: Był pewien wierzyciel, który miał dwóch dłużników: jeden był winien pięćset pensów, a drugi pięćdziesiąt.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: There was a certain creditor which had two debtors: the one owed five hundred pence, and the other fifty.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: “Two men were debtors to a certain moneylender. One owed him five hundred denarii, and the other fifty.
WEB · World English Bible, 2020: “A certain lender had two debtors. The one owed five hundred denarii, and the other fifty.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Duo debitores erant cuidam fœneratori: unus debebat denarios quingentos, et alius quinquaginta.

Języki oryginału

TR · Textus Receptus, 1550/1894: Δύο χρεωφειλέται ἦσαν δανειστῇ τινί· ὁ εἷς ὤφειλε δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα.
BYZ · Tekst bizantyjski (Robinson-Pierpont), 2005: δύο χρεωφειλέται ἦσαν δανειστῇ τινι· ὁ εἷς ὤφειλε δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα.
TISCH · Tischendorf, wyd. 8, 1869–1872: Δύο χρεοφειλέται ἦσαν δανιστῇ τινι· ὁ εἷς ὤφειλεν δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα.
SBLGNT · SBL Greek New Testament, 2010: δύο χρεοφειλέται ἦσαν δανιστῇ τινι· ὁ εἷς ὤφειλεν δηνάρια πεντακόσια, ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα.

Porównaj cały rozdział Łk 7 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Łk 7,47 →
„Dlatego mówię ci: Przebaczono jej wiele grzechów, gdyż bardzo umiłowała. A komu mało przebaczono, mało miłuje.”
Mt 6,12 →
„I przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili.”
Mt 18,28 →
„Lecz gdy ten sługa wyszedł, spotkał jednego ze swoich współsług, który był mu winien sto groszy. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: Oddaj, coś winien!”
Rz 5,20 →
„A prawo wkroczyło po to, aby obfitował grzech. Lecz gdzie grzech się rozmnożył, tam łaska tym bardziej obfitowała;”
Łk 11,4 →
„Przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciwko nam zawinił. I nie wystawiaj nas na pokusę, ale wybaw nas od złego.”
Rz 3,23 →
„Wszyscy bowiem zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Boga;”
1J 1,8–10 →
„Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy i nie ma w nas prawdy. Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, robimy z niego kłamcę i nie ma w nas jego słowa.”