Studiuj werset

Księga Hioba 7,9

„Jak obłok się rozchodzi i przemija, tak ten, kto zstępuje do grobu, nie wraca."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;"

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Jako niszczeje obłok i przemija, tak, który zstąpi do piekła, nie wynidzie.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Iako vstawa y przemiia obłok, także ten ktory zstąpi do grobu nie wynidzie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Jak obłok znika i przemija, tak zstępujący do Szeolu – nie wraca.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: As the cloud is consumed and vanisheth away: so he that goeth down to the grave shall come up no more.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: As a cloud vanishes and is gone, so he who goes down to Sheol does not come back up.
WEB · World English Bible, 2020: As the cloud is consumed and vanishes away, so he who goes down to Sheol will come up no more.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Sicut consumitur nubes, et pertransit, sic qui descenderit ad inferos, non ascendet.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כָּלָ֣ה עָ֭נָן וַיֵּלַ֑ךְ כֵּ֥ן יוֹרֵ֥ד שְׁ֝א֗וֹל לֹ֣א יַעֲלֶֽה׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ὥσπερ νέφος ἀποκαθαρθὲν ἀπ᾿ οὐρανοῦ. ἐὰν γὰρ ἄνθρωπος καταβῇ εἰς ᾄδην, οὐκέτι μὴ ἀναβῇ,

Porównaj cały rozdział Hi 7 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (7)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

2Sm 14,14 →
„Wszyscy bowiem umieramy i jesteśmy jak woda rozlana na ziemi, której nie można zebrać. Bóg jednak nie odebrał mu życia, ale obmyśla sposób na to, by wygnaniec nie pozostawał na wygnaniu.”
Hi 10,21 →
„Zanim odejdę tam, skąd już nie powrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;”
Hi 30,15 →
„Strach obrócił się przeciwko mnie, ściga moją duszę jak wiatr. Moje szczęście przemija jak chmura.”
2Sm 12,23 →
„Lecz teraz, gdy już umarło, dlaczego miałbym pościć? Czy mogę je przywrócić do życia? Ja pójdę do niego, ale ono do mnie nie wróci.”
Hi 14,10–14 →
„Ale człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest? Jak ubywa wód z morza i rzeka opada, i wysycha; Tak jest z człowiekiem, gdy się położy i już nie wstanie; dopóki niebiosa będą trwać, nie ocknie się ani nie będzie obudzony ze swego snu.…”
Hi 16,22 →
„Upłynie bowiem niewiele lat, a pójdę ścieżką, skąd nie powrócę.”
Ps 39,13 →
„Oszczędzaj mnie, abym się wzmacniał, zanim odejdę i już mnie nie będzie.”