Studiuj werset

Księga Hioba 14,7

„Dla drzewa bowiem jest nadzieja, choć je wytną, że znowu odrośnie, że jego latorośl nie ustanie."

Uwspółcześniona Biblia Gdańska

„Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie."

Biblia Gdańska (1881) — oryginalna pisownia

Ten werset w innych przekładach (10)

Polskie

NBG · Nowa Biblia Gdańska, 2013: Gdyż drzewo ma jeszcze nadzieję; bo kiedy zostaje ścięte – odradza się na nowo, a jego pędy nie ustają.
BJW · Biblia Jakuba Wujka (wyd. 1923), 1599/1923: Drzewo ma nadzieję, jeźli uciete będzie, zaś bywa zielone, a gałązki jego puszczają się.
BB · Biblia Brzeska (1563), 1563: Abowiem y o drzewie iest wżdy nieiaka nadzieia iż się odmłodzi chociaż ie wytną, a iego młoda latorosl nie vstanie.
TNP · Przekład toruński Nowego Przymierza, 2022: Bo o ile dla drzewa jest nadzieja – jeśli zostaje ścięte, wtedy ponownie odrasta, a jego pęd nie przestaje rosnąć.

Angielskie

KJV · King James Version, 1611/1769: For there is hope of a tree, if it be cut down, that it will sprout again, and that the tender branch thereof will not cease.
BSB · Berean Standard Bible, 2023: For there is hope for a tree: If it is cut down, it will sprout again, and its tender shoots will not fail.
WEB · World English Bible, 2020: “For there is hope for a tree if it is cut down, that it will sprout again, that the tender branch of it will not cease.

Łacina

VUL · Wulgata Klementyńska, 1592: Lignum habet spem: si præcisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant.

Języki oryginału

WLC · Kodeks Leningradzki (Westminster Leningrad Codex), ok. 1008: כִּ֤י יֵ֥שׁ לָעֵ֗ץ תִּ֫קְוָ֥ה אִֽם־יִ֭כָּרֵת וְע֣וֹד יַחֲלִ֑יף וְ֝יֹֽנַקְתּ֗וֹ לֹ֣א תֶחְדָּֽל׃
LXX · Septuaginta, III–I w. p.n.e.: ἔστι γὰρ δένδρῳ ἐλπίς· ἐὰν γὰρ ἐκκοπῇ, ἔτι ἐπανθήσει, καὶ ὁ ράδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ ἐκλίπῃ·

Porównaj cały rozdział Hi 14 → · źródła i licencje

Odsyłacze — gdzie jeszcze Pismo o tym mówi (6)

Miejsca Pisma, które najczęściej wskazuje się obok tego wersetu — od najlepiej potwierdzonych. Tekst: UBG; kliknij odnośnik, by studiować dany werset.

Iz 27,6 →
„Przyjdzie dzień, gdy Jakub się rozkorzeni, Izrael zakwitnie, puści pędy i napełni powierzchnię ziemi owocem.”
Iz 11,1 →
„I wyjdzie gałązka z pnia Jessego, a latorośl z jego korzenia wyrośnie.”
Hi 14,14 →
„Gdy człowiek umrze, czy znowu ożyje? Przez wszystkie dni wyznaczonego mi czasu będę czekał, aż nadejdzie moja zmiana.”
Dn 4,23–25 →
„A to, że król widział stróża i świętego zstępującego z nieba i mówiącego: Wyrąbcie to drzewo i zniszczcie je, lecz pień jego korzeni zostawcie w ziemi i to w okowach żelaza i brązu na polnej trawie, aby był skrapiany rosą z nieba; a trawę polną niech dzieli ze zwierzętami polnymi, aż wypełni się…”
Hi 19,10 →
„Zniszczył mnie ze wszystkich stron i ginę; moją nadzieję wyrwał jak drzewo.”
Dn 4,15 →
„Lecz pień jego korzenia zostawcie w ziemi i to w okowach żelaza i brązu na polnej trawie, aby był skrapiany rosą z nieba, a trawę ziemi niech dzieli ze zwierzętami.”